395px

Beatrice

Rob de Nijs

Beatrice

Ik blaas het stof van haar gezicht
en ademloos kijkt zij me aan
de zee van tijd die tussen ons ligt
lijkt voor haar blik opzij te gaan
Beatrice fluistert haar vader
Beatrice was haar naam

Wat voor vraag ligt in die ogen
die de goden is ontgaan
wie hield niet zijn hoofd gebogen
de laatste dag van haar bestaan
Beatrice, zwijgt de kerk dan
Beatrice was haar naam

Ze heeft haar vader bij zich zien komen
zwart als de nacht kroop hij over haar heen
aan zijn macht zou geen mens ooit ontkomen
dat was aan haar
dat was aan haar alleen

Een priester geeft haar dan het mes aan
en het bloed vloeit dankzij haar
op de Engelenburcht moet zij terecht staan
als een vadermoordenaar
Beatrice roept de rechter
Beatrice is haar naam

En ik hoor het volk dat opkomt
hart en ziel met haar begaan
maar de paus erft al haar rijkdom
en hij laat het recht begaan
Beatrice, grijnst de beul dan
Beatrice, was haar naam

Ze heeft haar vader bij zich zien komen
machteloos jong als haar leven begint
onthoofd zijn misschien wel haar dromen
maar niet dit onsterfelijke kind
nooit dit onsterfelijke kind

Ik blaas het stof van haar gezicht
en ik hoor haar hart nog slaan
en zelfs vandaag nog valt haar licht
op de wegen die wij gaan
Beatrice dice la verita
Beatrice mi chiamava
Beatrice zegt te waarheid
Beatrice is mijn naam

Beatrice

Soplo el polvo de su rostro
y sin aliento me mira
el mar de tiempo que hay entre nosotros
parece apartarse a su mirada
Beatrice susurra a su padre
Beatrice era su nombre

¿Qué pregunta hay en esos ojos
que los dioses no vieron?
¿Quién no inclinó su cabeza
e en el último día de su existencia?
Beatrice, ¿calla la iglesia entonces?
Beatrice era su nombre

Ella vio a su padre acercarse
negro como la noche se cernió sobre ella
a su poder nadie jamás podría escapar
eso era para ella
eso era solo para ella

Un sacerdote le entrega entonces el cuchillo
y la sangre fluye gracias a ella
en el Castillo de los Ángeles debe comparecer
como una parricida
Beatrice llama al juez
Beatrice es su nombre

Y escucho al pueblo que se levanta
con el corazón y el alma compadecidos
pero el papa hereda toda su riqueza
y permite que la justicia prevalezca
Beatrice, ¿se burla entonces el verdugo?
Beatrice, era su nombre

Ella vio a su padre acercarse
impotente joven cuando su vida comienza
pueden haber decapitado sus sueños
pero no a este niño inmortal
nunca a este niño inmortal

Soplo el polvo de su rostro
y aún escucho latir su corazón
e incluso hoy su luz sigue brillando
en los caminos que recorremos
Beatrice dice la verdad
Beatrice me llamaba
Beatrice dice la verdad
Beatrice es mi nombre

Escrita por: