395px

La noche

Rob de Nijs

De avond

Nu hoef je nooit je jas meer aan te trekken
En te hopen dat je licht het doet
Laat het nu maar waaien buiten
Stormen in het donker
Nu maar razen in het donker
Want binnen is het licht en warm en goed
Hand in hand naar buiten kijken
Waar de regen stroomt
Ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen
En ik weet waarvan je droomt

refrain:
En je kunt niets zeker weten
En alles gaat voorbij
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof
Ik geloof, ik geloof in jou en mij

En als je 's morgens opstaat ben ik bij je
En misschien heb ik al thee gezet
En als de zon schijnt buiten
Gaan we lopen door de duinen
En als het regent gaan we terug in bed
Heel erg langzaam wakker worden
We liggen rug aan rug
Ik zie de zon door de gordijnen en ik weet
Dit ogenblik komt nooit terug

refrain

Ik doe de lichten uit
En de kamer wordt nu donker
Een straatlantaarn buiten geeft wat licht
En de dingen in de kamer
Worden vrienden die gaan slapen
De stoelen staan te wachten op het ontbijt
En morgen word ik wakker
Met de geur van brood en koffie
En de glans van het vroege zonlicht in jouw haar
En de dingen in de kamer
Ik zeg ze welterusten
Vanavond gaan we slapen
En verder zien we wel

Maar de dingen in de kamer
Zouden levenloze dingen zijn zonder jou

refrain

refrain

La noche

Ahora nunca más tendrás que ponerte el abrigo
Y esperar que tu luz funcione
Deja que sople afuera
Que las tormentas lleguen en la oscuridad
Que arremetan en la oscuridad
Porque adentro hay luz, calor y bienestar
Tomados de la mano mirando afuera
Donde la lluvia fluye
Veo el fuego de la esperanza y la duda en tus ojos
Y sé en qué sueñas

Estribillo:
Y no puedes estar seguro de nada
Y todo pasa
Pero yo creo, yo creo, yo creo
Yo creo, yo creo en ti y en mí

Y cuando te levantes por la mañana, estaré contigo
Y tal vez ya haya preparado el té
Y si brilla el sol afuera
Caminaremos por las dunas
Y si llueve, volveremos a la cama
Despertar muy lentamente
Estamos acostados espalda con espalda
Veo el sol a través de las cortinas y sé
Que este momento nunca volverá

Estribillo

Apago las luces
Y la habitación se vuelve oscura
Una farola afuera da algo de luz
Y las cosas en la habitación
Se convierten en amigos que van a dormir
Las sillas esperan el desayuno
Y mañana despertaré
Con el olor a pan y café
Y el brillo de la primera luz del sol en tu cabello
Y las cosas en la habitación
Les digo buenas noches
Esta noche vamos a dormir
Y ya veremos qué pasa

Pero las cosas en la habitación
Serían cosas sin vida sin ti

Estribillo

Estribillo

Escrita por: