Foto van vroeger
Hier heb ik nog een foto van heel lang geleden
Maar als ik blijf kijken dan wordt het weer heden
Gemaakt op de ochtend van mijn vijfde verjaardag
De kamer vol slingers, 't cadeau dat al klaar lag
Het schippersclaviertje, de wens van mijn dromen
Heb ik 's middags nog mee naar het circus genomen
En brandweerman worden was het doel van het leven
Die dromen zijn over, 't gevoel is gebleven
refrain:
Diep in m'n hart verlang ik vaak naar dat kind terug
Kinderen willen groot zijn, nou dat gaat vlug
Als me het leven tegenzit, denk ik aan die tijd
Al werd ik nooit die brandweerman, raakte het kind niet kwijt
Toen leek alles heel simpel, geen zorgen geen twijfel
Van goed kwam het goede en het kwaad van de duivel
De klok aan de muur hing daar puur voor het mooie
Ik had alle tijd in de buurt rond te schooien
Een zee was een slootje, m'n klomp was een bootje
En de dood was zoiets als de poes van m'n grootje
De wereld was niet groter dan de globe van vader
Ik kan hem met m'n pink om z'n as laten draaien
refrain
Alleen zijn of eenzaam hoe kon ik dat kennen
Ik hoefde alleen maar naar huis toe te rennen
Met een gat in m'n kop en m'n broek vol met scheuren
Mijn moeder was thuis dus wat kon me gebeuren
Als me het leven tegenzit, denk ik aan die tijd
Al werd ik nooit een Ivanhoe, raakte het kind niet kwijt
Photo d'autrefois
Ici j'ai encore une photo d'il y a longtemps
Mais si je continue à regarder, ça redevient le présent
Prise le matin de mon cinquième anniversaire
La chambre pleine de guirlandes, le cadeau déjà prêt
Le petit piano de marin, le souhait de mes rêves
Je l'ai emmené l'après-midi au cirque, sans trêve
Devenir pompier, c'était le but de ma vie
Ces rêves sont passés, mais le sentiment est resté
refrain:
Au fond de mon cœur, je désire souvent retrouver cet enfant
Les enfants veulent grandir, eh bien ça va vite, c'est évident
Quand la vie me met des bâtons dans les roues, je pense à ce temps
Même si je ne suis jamais devenu pompier, l'enfant est toujours présent
À l'époque, tout semblait si simple, pas de soucis, pas de doutes
Du bon venait le bon, et le mal, c'était la déroute
L'horloge au mur était là juste pour le décor
J'avais tout le temps de traîner dans le coin, encore et encore
Une mer était un petit ruisseau, ma chaussure un bateau
Et la mort, c'était un peu comme le chat de ma grand-mère, c'est beau
Le monde n'était pas plus grand que le globe de mon père
Je pouvais le faire tourner avec mon petit doigt, c'était clair
refrain
Être seul ou être isolé, comment pouvais-je connaître ça
Je n'avais qu'à courir vers la maison, c'était ça
Avec un trou dans ma tête et mon pantalon plein de déchirures
Ma mère était à la maison, alors que pouvait-il m'arriver, c'est sûr
Quand la vie me met des bâtons dans les roues, je pense à ce temps
Même si je ne suis jamais devenu un Ivanhoé, l'enfant est toujours là.