Hilda
Niemand had het ooit gedacht
Niemand had het ooit verwacht
Hilda, Hilda
Die zo verlegen lacht
Altijd tijdig op kantoor
Altijd op het rechte spoor
Hilda, Hilda, Hilda
Voor het eerst in jaren
Kwam ze met mooi gekrulde haren
En op kantoor ging het verhaal toen rond
Dat ze haar minnaar vond
Gewoon op straat
En toen na weken
Hij op haar lichaam uitgekeken
En door haar plannen afgeschrokken was
Begreep ze alles pas
Maar toen was het te laat
Niemand had het ooit gedacht
Niemand had het ooit verwacht
Hilda oh Hilda
Die zo verlegen lacht
Altijd tijdig op kantoor
Altijd op het rechte spoor
Hilda, Hilda, Hilda
Het duurde dagen
Voordat collega's gingen vragen
Maar Hilda had zich keurig ziek gemeld
Wel had haar chef verteld
Dat ze zich vreemd gedroeg
Na weken
Toen buren eindelijk bij haar keken
Stond op de tafel nog het restje thee
Daar slikte zij ze mee
Het waren er genoeg
En toen na werken
De buren eindelijk bij haar keken
Stond op de tafel nog het restje thee
Daar slikte zij ze mee
Het waren er genoeg
Hilda
Nadie lo había imaginado
Nadie lo había esperado
Hilda, Hilda
Que ríe tan tímidamente
Siempre puntual en la oficina
Siempre en el camino correcto
Hilda, Hilda, Hilda
Por primera vez en años
Llegó con el cabello rizado y hermoso
Y en la oficina se corrió el rumor
De que había encontrado a su amante
Simplemente en la calle
Y luego de semanas
Cuando él se cansó de su cuerpo
Y se asustó por sus planes
Ella entendió todo
Pero ya era demasiado tarde
Nadie lo había imaginado
Nadie lo había esperado
Hilda, oh Hilda
Que ríe tan tímidamente
Siempre puntual en la oficina
Siempre en el camino correcto
Hilda, Hilda, Hilda
Pasaron días
Antes de que los colegas comenzaran a preguntar
Pero Hilda se había reportado enferma correctamente
Aunque su jefe había mencionado
Que su comportamiento era extraño
Después de semanas
Cuando finalmente los vecinos fueron a verla
En la mesa aún quedaba un poco de té
Ella los acompañó
Eran suficientes
Y luego, al final del día
Los vecinos finalmente fueron a verla
En la mesa aún quedaba un poco de té
Ella los acompañó
Eran suficientes