Oude mensen
Wat een stille oude dag
Je ogen staan zo ver
Zien de wereld nog, zoals ie vroeger was
En de weemoed, als je lacht
Daarin spreken jaren mee
De oorlog als een wond die nooit genas
En mijn zoon rent als de wind voorbij
Hij kent alleen vandaag
Maakt een cirkel om je heen
En komt 's avonds met z'n vraag:
Wat zijn oude mensen
Zachte witte mensen
Als bomen in het park zo hoog
Ze kijken even ver
Wat zijn oude mensen
Nevelige mensen
Als bomen in het park zo oud
Zo mooi zijn oude mensen
Een leven lang op reis
Wie kent nog jouw verhaal
Wie neemt de tijd om langzaam terug te gaan
Zelfs de mannen zijn nu grijs
Als lavendel in je tas
Maar je liefde raakt ze onveranderd aan
Wat zijn oude mensen
Nevelige mensen
Als bomen in het park zo hoog
Ze kijken eindeloos ver
Jouw stem in het avondlicht
Vergeet alle tijd
Weer jong sta jij opeens voor mij
Wat zijn oude mensen
Stilgeleefde mensen
Als bomen in het park zo oud
Zo mooi zijn oude mensen
Personas mayores
Qué día tan tranquilo y viejo
Tus ojos están tan lejos
Aún ven el mundo como solía ser
Y la melancolía, cuando sonríes
En eso hablan los años
La guerra como una herida que nunca sanó
Y mi hijo corre como el viento
Solo conoce el hoy
Hace un círculo a tu alrededor
Y por la noche viene con su pregunta:
Qué son las personas mayores
Personas blancas y suaves
Como árboles en el parque tan altos
Mirando tan lejos
Qué son las personas mayores
Personas nebulosas
Como árboles en el parque tan viejos
Tan hermosas son las personas mayores
Una vida entera de viaje
¿Quién conoce aún tu historia?
¿Quién se toma el tiempo para retroceder lentamente?
Incluso los hombres ahora están grises
Como la lavanda en tu bolso
Pero tu amor los toca inalterable
Qué son las personas mayores
Personas nebulosas
Como árboles en el parque tan altos
Mirando interminablemente lejos
Tu voz en la luz de la tarde
Olvida todo el tiempo
De repente, vuelves a ser joven ante mí
Qué son las personas mayores
Personas vividas en silencio
Como árboles en el parque tan viejos
Tan hermosas son las personas mayores