Vluchteling
De wegen worden steeds voller
De mensen steeds holler
De luxe wordt steeds groter
De video's bloter
De media sneller
Het geweld wordt steeds feller
De mensen steeds banger
En de straffen steeds langer
En buiten de poort
Van dit aards paradijs
Wacht een rij vol met menselijk leed
Met mensen die moe zijn
Na een lange reis
Berooid en beroofd, uitgekleed
refr.:
Ik moet weg van hier
Het is mooi geweest
Ik ben een vluchteling
Van mijn eigen geest
Het volk decadenter
De geest steeds dementer
Grotere kloven tussen mensen die geloven
Politiek wordt steeds slapper
De wetenschap knapper
Barbaren, die winnen
Eigen wetten verzinnen
En buiten de poort
Van dit aards paradijs
Wacht een rij vol met menselijk leed
Ze sterven alleen
In een donkere nacht
Omdat niemand de poort open deed
Het maakt niet meer uit
Waar je voor staat
Hier heerst de taal van de straat
Zuip, vreet en steel
En laat je maar gaan
Je leven aan een dunne draad
Het geweten versleten
Derde Wereld vergeten
Het lichaam vol kanker
Ideaalbeeld: steeds slanker
De woorden steeds groffer
De ogen steeds doffer
Een wereld vol pillen
En niets meer te willen
Maar nog steeds wacht een rij
Voor dit aards paradijs
Een vluchteling staat buitenspel
Wees welkom hier
Bij de man met de zeis
Enkele reis naar de hel
refr.
Refugiado
Las calles se vuelven cada vez más llenas
La gente cada vez más vacía
El lujo se vuelve cada vez mayor
Los videos más explícitos
Los medios más rápidos
La violencia se vuelve cada vez más intensa
La gente cada vez más asustada
Y las penas cada vez más largas
Y fuera de la puerta
De este paraíso terrenal
Espera una fila llena de sufrimiento humano
Con personas cansadas
Después de un largo viaje
Empobrecidas y despojadas, despojadas
Estribillo:
Debo irme de aquí
Ya fue suficiente
Soy un refugiado
De mi propia mente
El pueblo más decadente
La mente cada vez más demente
Mayores brechas entre personas que creen
La política se vuelve cada vez más débil
La ciencia más astuta
Bárbaros que ganan
Inventando sus propias leyes
Y fuera de la puerta
De este paraíso terrenal
Espera una fila llena de sufrimiento humano
Mueren solos
En una noche oscura
Porque nadie abrió la puerta
Ya no importa
En qué creas
Aquí reina el lenguaje de la calle
Bebe, come y roba
Y déjate llevar
Tu vida en un hilo delgado
La conciencia desgastada
El Tercer Mundo olvidado
El cuerpo lleno de cáncer
El ideal: cada vez más delgado
Las palabras cada vez más groseras
Los ojos cada vez más opacos
Un mundo lleno de pastillas
Y sin ganas de nada más
Pero aún espera una fila
Para este paraíso terrenal
Un refugiado queda excluido
Bienvenido aquí
Al hombre con la guadaña
Un solo viaje al infierno
Estribillo