Nooit meer warm of koud
Ze zit op het perron en kijkt gelaten naar de treinen
Ze zit daar maar met 1 gedeukte koffer en een tas
Vandaag heeft ze besloten uit z'n leven te verdwijnen
Dus heeft ze enkel bij zich
Wat voor haar belangrijk was
Dat is genoeg
Alleen wat schone kleren en wat geld en een paar boeken
De katten voor ze wegging nog wat extra in hun bak
Een briefje waarin staat dat hij haar niet hoeft te gaan zoeken
De soep staat in de koelkast en een op te warmen prak
Dat is genoeg
Al achttien jaar getrouwd
En nooit meer warm of koud
Een rustig, lauw bestaan van zekerheden
De kerst met Els en Sjaak
En het dinertje van de zaak
Vakantie in Oostende, haar huishoudelijke taak
't Hoort nu allemaal opeens tot het verleden
Ze wil zo graag gelukkig zijn, niet enkel maar tevreden
Een man die van haar houden blijft
Voor eeuwig en altijd
Ze heeft gehoopt dat hij dat was
Maar dat is lang geleden
Ze hebben wel van alles
Maar dat ene zijn ze kwijt
En dat is wreed
Ze denkt: het is het lot niet
Dat de liefde laat verdwijnen
En hartstocht laat ontglippen
Ook al was die nog zo groot
Het is alleen de tijd die alle dingen doet verdwijnen
Je kunt de tijd niet doden, 't is de tijd die alles doodt
En dat is wreed
Al achttien jaar getrouwd
En nooit meer warm of koud
Een rustig, lauw bestaan van zekerheden
Wat centen op de bank
Geen kinderen, godzijdank
En vrijdag 's avonds bridgen met Annelies en Frank
't Hoort nu allemaal opeens tot het verleden
Ze zit op het perron en kijkt al uren naar de treinen
Soms ziet ze haar gezicht
Dat wordt weerspiegeld in een ruit
Een vrouw van in de veertig, moeie ogen, scherpe lijnen
Ze heeft vandaag beslist een nieuwe fase ingeluid
Zo is het goed
De sneltrein naar Parijs komt het station binnengereden
Ze pakt haar tas en koffer en ze strekt haar stramme rug
Ze zet zich in beweging en met vastberaden schreden
Verlaat ze het perron en gaat bedaard naar huis terug
Zo is het goed
Nunca más caliente o frío
Ella está en el andén y mira con resignación los trenes
Ella está allí con una maleta abollada y una bolsa
Hoy ha decidido desaparecer de su vida
Así que solo lleva consigo
Lo que era importante para ella
Eso es suficiente
Solo algunas ropas limpias, algo de dinero y unos cuantos libros
Los gatos, antes de irse, un poco más de comida en su plato
Una nota que dice que él no necesita buscarla
La sopa está en la nevera y una comida para calentar
Eso es suficiente
Llevan dieciocho años casados
Y nunca más caliente o frío
Una vida tranquila y tibia llena de certezas
La Navidad con Els y Sjaak
Y la cena de la empresa
Vacaciones en Oostende, su tarea doméstica
Todo eso ahora de repente pertenece al pasado
Ella quiere ser feliz, no solo estar satisfecha
Un hombre que la ame
Por siempre y para siempre
Ella había esperado que él fuera ese hombre
Pero eso fue hace mucho tiempo
Tienen de todo
Pero han perdido eso único
Y eso es cruel
Ella piensa: no es el destino
El que hace desaparecer el amor
Y deja escapar la pasión
Aunque esta fuera tan grande
Es solo el tiempo el que hace desaparecer todas las cosas
No puedes matar al tiempo, es el tiempo el que todo lo mata
Y eso es cruel
Llevan dieciocho años casados
Y nunca más caliente o frío
Una vida tranquila y tibia llena de certezas
Algunos ahorros en el banco
Sin hijos, gracias a Dios
Y los viernes por la noche jugar al bridge con Annelies y Frank
Todo eso ahora de repente pertenece al pasado
Ella está en el andén y lleva horas mirando los trenes
A veces ve su rostro
Reflejado en una ventana
Una mujer de unos cuarenta años, ojos cansados, rasgos marcados
Hoy ha decidido iniciar una nueva etapa
Así está bien
El tren rápido a París llega a la estación
Ella toma su maleta y su bolsa y estira su rígida espalda
Se pone en movimiento y con pasos decididos
Abandona el andén y regresa tranquilamente a casa
Así está bien