395px

La Vieille Lieze

Robert Long

Vieze Lieze

Vieze Lieze was haar bijnaam in de stad
Omdat ze altijd van die enge kwalen had
Een lopend oor of een ontsteking of een elleboog verweking
Of een hele rits met puisten op haar gat
Vieze Lieze had altijd wat

Ze had een zalfje van de dokter dat naar lisol rook
Om haar kwalen te verhelpen
Ja haar naam was vieze Lieze en die had ze ook
Dus het leed was niet te stelpen
Dat kwam ze moest de kleren dragen van haar oudste zuster Riek
En die droeg nog ondergoed met van dat strakke elastiek
Maar d'r moeder zei je draagt ze maar want strakkies word je ziek
En dan kan ik weer op bezoek gaan twee maal daags in de kliniek
Ja, ja

Vieze Lieze was haar bijnaam in de stad
Omdat ze altijd van die enge kwalen had
Was haar navel niet ontstoken, was haar kies wel afgebroken
Of haar voeten waren schimmelig en nat
Vieze Lieze had altijd wat

En ook vriendjes of vriendinnetjes die had ze niet
Die bleven op hun hoede
Omdat niemand graag en wrat of zweer of steenpuist ziet
Die dan prompt begint te bloeden
Maar hoe vreemd het ook mag klinken toch kwam Lieze aan een man
het was een keurig nette jongen en hij heette Willem-Jan
Lieze's kwalen gingen over, want ze dacht er niet meer an
wel was ze zeer doorlopend zwanger, maar dat komt er dikwijls van
Ja, ja

Vieze Lieze bleef haar bijnaam in de stad
Omdat ze altijd een positiejurk aan had
Toen de vijfde was geboren kon je nummer zes al horen
ze bewandelde het vruchtbaarheden pad
Vieze Lieze had altijd wat
Vieze Lieze had altijd wat
Vieze Lieze had altijd wat

La Vieille Lieze

La Vieille Lieze, c'était son surnom en ville
Parce qu'elle avait toujours des maux bien pourris
Une oreille qui coule ou une infection, ou un coude enflé
Ou une ribambelle de boutons sur son derrière
La Vieille Lieze avait toujours un truc

Elle avait une pommade du doc qui sentait le désinfectant
Pour soigner ses maux, c'était pas évident
Ouais, son nom c'était Vieille Lieze, et c'était pas un mensonge
Alors la souffrance, c'était pas fini
C'est qu'elle devait porter les fringues de sa grande sœur Riek
Et elle, elle mettait encore des sous-vêtements avec un élastique bien trop serré
Mais sa mère disait : "Tu les mets, sinon tu vas tomber malade
Et je pourrais encore aller lui rendre visite deux fois par jour à la clinique"
Ouais, ouais

La Vieille Lieze, c'était son surnom en ville
Parce qu'elle avait toujours des maux bien pourris
Si son nombril n'était pas enflammé, sa dent était cassée
Ou ses pieds étaient moisis et trempés
La Vieille Lieze avait toujours un truc

Et pas d'amis, ni de copines, elle en avait pas
Ils restaient sur leurs gardes
Parce que personne n'aime voir une verrue ou un abcès ou un furoncle
Qui commence à saigner
Mais aussi étrange que ça puisse paraître, Lieze a trouvé un homme
C'était un jeune homme bien, et il s'appelait Willem-Jan
Les maux de Lieze ont disparu, elle n'y pensait plus
Mais elle était souvent enceinte, ça arrive souvent
Ouais, ouais

La Vieille Lieze gardait son surnom en ville
Parce qu'elle portait toujours une robe de grossesse
Quand le cinquième est né, on entendait déjà le sixième
Elle empruntait le chemin de la fertilité
La Vieille Lieze avait toujours un truc
La Vieille Lieze avait toujours un truc
La Vieille Lieze avait toujours un truc