Voor mijn vrienden
Als ik zelf zou mogen kiezen
Welk seizoen ik wil sterven
Zou ik zeggen, doet u mij de
Laatste maand van de herfst dan maar
Nee, niet deze herfst natuurlijk
Liefst voorlopig sowieso niet
Want er zijn nog zoveel plannen
Ik ben met het leven nog lang niet klaar
Maar stel dat het leven met mij bijna klaar is
Dan hoop ik maar dat het in 't najaar zal zijn
Ver voor kerst, oud en nieuw, al die
Middenstandsfeesten
En voor Sinterklaas - want ik haat marsepein
Aan het einde van de herfst
Is alles dood en afgestorven
Mooi moment om te verdwijnen
In de oude novembermist
Zonder heimwee of verlangen
Kijk ik vredig naar de kilte
En daarna sluit k mijn ogen
Wat bloemen, wat woorden, daar gaat m'n kist
Maar stel dat het leven me nu al wil kisten
Dan hoop ik maar dat ik de winter niet haal
Dan maar geen nieuw tv-seizoen, geen interviews meer
Geen nieuwe cd, en nooit meer 10 Voor Taal
Kijk de winter gaf me altijd
Dat gevoel van hyacinten
En nog even en het leven
Is weer terug in mijn bloedsomloop
Dus als ik zou mogen kiezen
Wil ik sterven in het najaar
Zonder tranen of verlangen
Tevreden en zonder een sprankje hoop
Want hoop heb ik altijd gehad in mijn leven
Het geeft je weer moed, het verzacht en geneest
En als ik daar iets van heb door kunnen geven
Dan ben ik toch niet totaal zinloos geweest
Dus stel dat ik inderdaad sterf voor de winter
Niet al te dramatisch en zonder veel pijn
Dan hoop ik alleen nog dat jullie, mijn vrienden
Die laatste paar uren bij mij zullen zijn
Für meine Freunde
Wenn ich selbst wählen dürfte
Welches Jahr ich verlassen will
Würde ich sagen, gebt mir die
Letzte Monat des Herbstes, bitte
Nein, nicht diesen Herbst natürlich
Am liebsten vorerst gar nicht
Denn es gibt noch so viele Pläne
Ich bin mit dem Leben noch lange nicht fertig
Aber nehmen wir an, das Leben ist bald vorbei
Dann hoffe ich, dass es im Herbst sein wird
Weit vor Weihnachten, Silvester, all diesen
Feiern der Mittelschicht
Und vor Nikolaus – denn ich hasse Marzipan
Am Ende des Herbstes
Ist alles tot und verwelkt
Ein schöner Moment, um zu verschwinden
In den alten Novembernebel
Ohne Wehmut oder Verlangen
Blicke ich friedlich in die Kälte
Und dann schließe ich meine Augen
Ein paar Blumen, ein paar Worte, da geht mein Sarg
Aber nehmen wir an, das Leben will mich jetzt schon
Dann hoffe ich, dass ich den Winter nicht erlebe
Dann kein neues TV-Jahr, keine Interviews mehr
Keine neue CD, und nie wieder 10 für Sprache
Schau, der Winter gab mir immer
Dieses Gefühl von Hyazinthen
Und bald ist das Leben
Wieder zurück in meinem Blutkreislauf
Also wenn ich wählen dürfte
Möchte ich im Herbst sterben
Ohne Tränen oder Verlangen
Zufrieden und ohne einen Funken Hoffnung
Denn Hoffnung hatte ich immer in meinem Leben
Sie gibt dir neuen Mut, sie lindert und heilt
Und wenn ich davon etwas weitergeben konnte
Dann war ich doch nicht völlig sinnlos gewesen
Also nehmen wir an, ich sterbe tatsächlich vor dem Winter
Nicht allzu dramatisch und ohne viel Schmerz
Dann hoffe ich nur, dass ihr, meine Freunde
In den letzten Stunden bei mir sein werdet