395px

Trauma's

Roberto Carlos

Traumas

Meu pai um dia me falou
Pra que eu nunca mentisse

Mas ele também se esqueceu
De me dizer a verdade

Da realidade do mundo
Que eu ia saber

Dos traumas que a gente só sente
Depois de crescer

Falou dos anjos que eu conheci
No delírio da febre que ardia

Do meu pequeno corpo que sofria
Sem nada entender

Minha mulher em certa noite
Ao ver meu sono estremecido

Falou que os pesadelos são
Algum problema adormecido

Durante o dia a gente tenta
Com sorrisos disfarçar

Alguma coisa que na alma
Conseguimos sufocar

Meu pai tentou encher de fantasia
E enfeitar as coisas que eu via

Mas aqueles anjos agora já se foram
Depois que eu cresci

Da minha infância agora tão distante
Aqueles anjos no tempo eu perdi

Meu pai sentia o que eu sinto agora
Depois que cresci

Agora eu sei o que meu pai
Queria me esconder

Às vezes as mentiras
Também ajudam a viver

Talvez um dia pro meu filho
Eu também tenha que mentir

Pra enfeitar os caminhos
Que ele um dia vai seguir

Meu pai tentou encher de fantasia
E enfeitar as coisas que eu via

Mas aqueles anjos agora já se foram
Depois que eu cresci

Da minha infância agora tão distante
Aqueles anjos no tempo eu perdi

Meu pai sentia
Sentia o que eu sinto agora
Depois que cresci

Meu pai tentou
Tentou encher de fantasia

Trauma's

Mijn vader zei ooit tegen me
Dat ik nooit moest liegen

Maar hij vergat ook
Me de waarheid te vertellen

Over de realiteit van de wereld
Die ik zou leren kennen

Over de trauma's die je pas voelt
Als je volwassen bent

Hij sprak over de engelen die ik kende
In de delirium van de koorts die brandde

Van mijn kleine lichaam dat leed
Zonder iets te begrijpen

Mijn vrouw zei op een nacht
Toen ze mijn onrustige slaap zag

Dat de nachtmerries zijn
Een probleem dat sluimert

Overdag proberen we
Met glimlachen te verbergen

Iets dat in de ziel
We kunnen onderdrukken

Mijn vader probeerde het vol te stoppen met fantasie
En de dingen die ik zag op te leuken

Maar die engelen zijn nu al weg
Nadat ik volwassen werd

Van mijn kindertijd, nu zo ver weg
Die engelen in de tijd ben ik kwijt

Mijn vader voelde wat ik nu voel
Nadat ik volwassen werd

Nu weet ik wat mijn vader
Voor me wilde verbergen

Soms helpen leugens
Ook om te leven

Misschien moet ik op een dag voor mijn zoon
Ook liegen

Om de paden op te leuken
Die hij ooit zal volgen

Mijn vader probeerde het vol te stoppen met fantasie
En de dingen die ik zag op te leuken

Maar die engelen zijn nu al weg
Nadat ik volwassen werd

Van mijn kindertijd, nu zo ver weg
Die engelen in de tijd ben ik kwijt

Mijn vader voelde
Voelde wat ik nu voel
Nadat ik volwassen werd

Mijn vader probeerde
Probeerde het vol te stoppen met fantasie

Escrita por: Erasmo Carlos / Roberto Carlos