O Divã
Relembro a casa com varanda
Muitas flores na janela
Minha mãe lá dentro dela
Me dizia num sorriso
Mas na lágrima um aviso
Pra que eu tivesse cuidado
Na partida pro futuro
Eu ainda era puro
Mas num beijo, disse adeus
Minha casa era modesta
Mas eu estava seguro
Não tinha medo de nada
Não tinha medo de escuro
Não temia trovoada
Meus irmãos à minha volta
E meu pai sempre de volta
Trazia o suor no rosto
Nenhum dinheiro no bolso
Mas trazia esperanças
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Por isso, eu venho aqui
Relembro bem a festa, o apito
E na multidão, um grito
O sangue no linho branco
A paz de quem carregava
Em seus braços quem chorava
E no céu ainda olhava
E encontrava esperança
De um dia tão distante
Pelo menos por instantes
Encontrar a paz sonhada
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Por isso, eu venho aqui
Eu venho aqui, me deito e falo
Pra você que só escuta
Não entende a minha luta
Afinal, de que me queixo?
São problemas superados
Mas o meu passado vive
Em tudo que eu faço agora
Ele está no meu presente
Mas eu apenas desabafo
Confusões da minha mente
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
Essas recordações me matam
O Divã
Ik herinner me het huis met balkon
Veel bloemen in het raam
Mijn moeder daarbinnen
Zei met een glimlach
Maar in de traan een waarschuwing
Zodat ik voorzichtig zou zijn
Bij de reis naar de toekomst
Ik was nog puur
Maar met een kus, zei ik vaarwel
Mijn huis was bescheiden
Maar ik voelde me veilig
Ik was nergens bang voor
Ik had geen angst voor het donker
Ik vreesde geen onweer
Mijn broers om me heen
En mijn vader altijd terug
Met zweet op zijn gezicht
Geen geld in zijn zak
Maar vol hoop
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Daarom kom ik hier
Ik herinner me goed het feest, het fluitsignaal
En in de menigte, een schreeuw
Het bloed op het witte linnen
De vrede van degene die droeg
In zijn armen wie huilde
En naar de lucht keek
En hoop vond
Van een dag zo ver weg
Tenminste voor even
De droom van vrede vinden
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Daarom kom ik hier
Ik kom hier, ga liggen en praat
Met jou die alleen maar luistert
Die mijn strijd niet begrijpt
Waarover klaag ik eigenlijk?
Het zijn overwonnen problemen
Maar mijn verleden leeft
In alles wat ik nu doe
Het is in mijn heden
Maar ik lucht gewoon mijn hart
Verwarringen in mijn hoofd
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot
Deze herinneringen maken me kapot