O imigrante
Tantos sonhos são desfeitos
Uma mãe que afaga o peito
Seu filho que vai partir
Pra longe vai o imigrante
Pra outra terra distante
Outro caminho a seguir
Mal ele sobe ao navio
Ao coração dá-lhe o frio
Das saudades que já tem
E olhando o lenço branco
Que se agita vem-lhe o pranto
E acena para ninguém
Nunca mais, nunca mais
A terra há de voltar
Nunca mais, nunca mais
A terra há de voltar
A pouco tempo chegaram
Mas mil anos se passaram
Dentro do seu coração
E aos poucos o desgosto
Deixou mazelas no rosto
E calos na sua mão
Mas manda cartas aos seus
Dizendo graças a Deus
Pelo destino que tem!
Feliz a mãe a recebe
Jamais nas linhas percebe
Que sofre como ninguém!
Nunca mais, nunca mais
A terra há de voltar
Nunca mais, nunca mais
A terra há de voltar
E depois de alguns anos
De esperanças e desenganos
Pela fé foi que venceu
E foi com tanta alegria
Que ele viu chegar o dia
De poder rever os seus
Mas hoje há festa na aldeia
A noite faz-se uma ceia
Pra alguém que vai chegar
Tanto tempo tão distante
Vem de volta o imigrante
Com o coração a cantar
Nunca mais, nunca mais
Sua terra há de deixar
Nunca mais, nunca mais
Sua terra há de deixar
De Immigrant
Zoveel dromen worden verstoord
Een moeder die haar borst streelt
Haar zoon die gaat vertrekken
Ver weg gaat de immigrant
Naar een ander, verre land
Een andere weg te gaan
Net als hij aan boord gaat
Voelt hij de kou in zijn hart
Van de heimwee die hij al heeft
En kijkend naar de witte doek
Die wappert, komen de tranen
En hij zwaait naar niemand
Nooit meer, nooit meer
Zal hij terugkeren naar zijn land
Nooit meer, nooit meer
Zal hij terugkeren naar zijn land
Kort geleden zijn ze aangekomen
Maar er zijn duizend jaren verstreken
In zijn hart
En langzaam de teleurstelling
Heeft littekens op zijn gezicht achtergelaten
En eelt op zijn hand
Maar hij stuurt brieven naar zijn mensen
Zeggend dank God
Voor het lot dat hij heeft!
Blij ontvangt de moeder hem
Nooit in de regels merkt ze
Dat hij lijdt als niemand anders!
Nooit meer, nooit meer
Zal hij terugkeren naar zijn land
Nooit meer, nooit meer
Zal hij terugkeren naar zijn land
En na een paar jaar
Van hoop en teleurstellingen
Was het door geloof dat hij overwon
En met zoveel vreugde
Zag hij de dag komen
Dat hij zijn mensen weer zou zien
Maar vandaag is er feest in het dorp
De nacht wordt een maaltijd
Voor iemand die gaat komen
Zoveel tijd zo ver weg
Komt de immigrant terug
Met een zingend hart
Nooit meer, nooit meer
Zal hij zijn land verlaten
Nooit meer, nooit meer
Zal hij zijn land verlaten