Munastero e Santa Chiara
Dimane?...ma vurría partí stasera!
Luntano, no...nun ce resisto cchiù!
Dice che c'è rimasto sulo 'o mare,
Che è 'o stesso 'e primma...chillu mare blu!
Munasterio 'e santa chiara...
Tengo 'o core scuro scuro...
Ma pecché, pecché ogne sera,
Penzo a napule comm'era,
Penzo a napule comm'è?!
Funtanella 'e capemonte,
Chistu core mme se schianta,
Quanno sento 'e dí da 'a gente
Ca s'è fatto malamente
Stu paese...ma pecché?
No...nun è overo
No...nun ce créro
E moro cu 'sta smania 'e turná a napule
Ma ch'aggia fá?
Mme fa paura 'e ce turná!
Paura? sí...si fosse tutto overo?
Si 'a gente avesse ditto 'a veritá?
Tutta ricchezza 'e napule era 'o core!
Dice ch'ha perzo pure chillu llá!
Munasterio 'e santa chiara
'nchiuse dint'a quatto mura,
Quanta femmene sincere,
Si perdévano ll'ammore,
Se spusavano a gesù!
Funtanella 'e capemonte
Mo, si pèrdono n'amante,
Giá ne tènono ati ciento
Ca, na femmena 'nnucente,
Dice 'a gente, nun c'è cchiù!
E moro pe' 'sta smania 'e turná a napule!
Ma ch'aggia fá...
Mme fa paura 'e ce turná!
Klooster van Santa Chiara
Morgen?...maar ik wil vanavond vertrekken!
Ver weg, nee...ik kan niet meer!
Ze zeggen dat er alleen nog de zee is,
Die is hetzelfde als vroeger...die blauwe zee!
Klooster van Santa Chiara...
Ik heb een donker, donker hart...
Maar waarom, waarom elke avond,
Denk ik aan Napels zoals het was,
Denk ik aan Napels zoals het is?!
Fonteintje van Capemonte,
Dit hart breekt in stukken,
Wanneer ik hoor wat de mensen zeggen
Dat het slecht is gegaan
Met dit land...maar waarom?
Nee...het is niet waar
Nee...ik geloof het niet
En ik sterf van de drang om terug te keren naar Napels
Maar wat moet ik doen?
Ik ben bang om terug te keren!
Bang? Ja...wat als het allemaal waar is?
Als de mensen de waarheid hadden gezegd?
Alle rijkdom van Napels was het hart!
Ze zeggen dat zelfs dat verloren is daar!
Klooster van Santa Chiara
In vier muren opgesloten,
Hoeveel oprechte vrouwen,
Verloren de liefde,
Ze trouwden met Jezus!
Fonteintje van Capemonte
Nu, als ze een minnaar verliezen,
Hebben ze er al honderd
Die, een onschuldige vrouw,
Zeggen de mensen, is er niet meer!
En ik sterf van de drang om terug te keren naar Napels!
Maar wat moet ik doen...
Ik ben bang om terug te keren!