395px

El Dolor de La Belleza

Roger Mas

El Dolor de La Bellesa

Aquesta nit he obert aquella porta,
Duia tancada qui sap los dies!
Diamants, robins, maragdes, or I fils d'argent,
Convulsions I tensió muscular.

Dessota l'arc, frontera del desert,
No distingeixo el de fora del de dins.
Els núvols passen a set vegades el seu temps,
Dones-llengot, homes-gripau sobre un gran roc.
La nena està corrent pel camp.
La porta oberta, de bat a bat.

I ja ho sabia d'altres cops,
Que quan l'obres ets un.
I ja ho sabia d'altres cops
Que qui torna ja no ets tu.

En temps dels tripis,
Quan els hippies eren hippies,
Algú va veure un cel espaterrant,
Com un ramat d'ovelles que han mort el pastor,
Un paradís borratxo de dolor.

Vent catabàtic, mirall del fotre,
Les fronteres són cul de mal seient.
He deixat sola la meva nina I ara no sé on és,
La meva nina, la meva nina, on és?
He deixat sola aquella pàmfila... I on s'haurà ficat?
Gata maula, ets un xai amb pell de llop.

La nena està corrent pel camp.
La porta oberta, de bat a bat.
I ja ho sabia d'altres cops,
Que quan l'obres ets un.

I ja ho sabia d'altres cops
Que qui torna ja no ets tu.
Un porc I un bell miratge blanc,
Del coll, no en traurem pas el vent.
Distància ho harmonitza tot,
Això és qüestió d'augments.

Distància ho harmonitza tot,
És qüestió d'augments, aviam,
De la lupa, és clar, s'entén,
Que qui torna ja no ets tu.

El Dolor de La Belleza

Esta noche he abierto esa puerta,
¡Llevaba cerrada quién sabe los días!
Diamantes, rubíes, esmeraldas, oro y hilos de plata,
Convulsiones y tensión muscular.

Debajo del arco, frontera del desierto,
No distingo el de afuera del de adentro.
Las nubes pasan a siete veces su tiempo,
Mujeres-lengua, hombres-sapo sobre una gran roca.
La niña está corriendo por el campo.
La puerta abierta, de par en par.

Y ya lo sabía de otras veces,
Que cuando la abres eres uno.
Y ya lo sabía de otras veces,
Que quien vuelve ya no eres tú.

En tiempos de los viajes,
Cuando los hippies eran hippies,
Alguien vio un cielo aterrador,
Como un rebaño de ovejas que han matado al pastor,
Un paraíso borracho de dolor.

Viento catabático, espejo del joder,
Las fronteras son un dolor de muelas.
He dejado sola a mi niña y ahora no sé dónde está,
Mi niña, mi niña, ¿dónde está?
He dejado sola a esa pámpana... ¿Y dónde se habrá metido?
Gata malvada, eres un cordero con piel de lobo.

La niña está corriendo por el campo.
La puerta abierta, de par en par.
Y ya lo sabía de otras veces,
Que cuando la abres eres uno.

Y ya lo sabía de otras veces,
Que quien vuelve ya no eres tú.
Un cerdo y un bello espejismo blanco,
Del cuello, no sacaremos el viento.
La distancia armoniza todo,
Esto es cuestión de aumentos.

La distancia armoniza todo,
Es cuestión de aumentos, vamos,
De la lupa, se entiende,
Que quien vuelve ya no eres tú.

Escrita por: