The House Of Orange
Stan introduced this song on stage, "I don't care what your politics are, when
our children are dying in the streets, it's time to put away the guns." He
said he'd never write a political song, but he did and we thank him for it. It
is fitting that it be the last on the album as it was the last one he wrote.]
I took back my hand and I showed him the door
No dollar of mine would I part with this day
For fueling the engines of bloody cruel war
In my forefather's land far away.
Who fled the first Famine wearing all that they owned,
Were called 'Navigators', all ragged and torn,
And built the Grand Trunk here, and found a new home
Wherever their children were born.
Their sons have no politics. None call recall
Allegiance from long generations before.
O'this or O'that name just can't mean a thing
Or be cause enough for to war.
And meanwhile my babies are safe in their home,
Unlike their pale cousins who shiver and cry
While kneecappers nail their poor Dads to the floor
And teach them to hate and to die.
It's those cruel beggars who spurn the fair coin.
The peace for their kids they could take at their will.
Since the day old King Billy prevailed at the Boyne,
They've bombed and they've slain and they've killed.
Now they cry out for money and wail at the door
But Home Rule or Republic, 'tis all of it shame;
And a curse for us here who want nothing of war.
We're kindred in nothing but name.
All rights and all wrongs have long since blown away,
For causes are ashes where children lie slain.
Yet the damned U.D.I and the cruel I.R.A.
Will tomorrow go murdering again.
But no penny of mine will I add to the fray.
"Remember the Boyne!" they will cry out in vain,
For I've given my heart to the place I was born
And forgiven the whole House of Orange
King Billy and the whole House of Orange
Het Huis van Oranje
Stan introduceerde dit nummer op het podium, "Het maakt me niet uit wat je politiek is, als
onze kinderen op straat sterven, is het tijd om de wapens aan de kant te leggen." Hij
zei dat hij nooit een politiek nummer zou schrijven, maar dat deed hij en we zijn hem dankbaar. Het
is passend dat dit de laatste op het album is, want het was de laatste die hij schreef.]
Ik trok mijn hand terug en wees hem de deur
Geen cent van mij wil ik vandaag opgeven
Voor het voeden van de motoren van een bloederige wrede oorlog
In het land van mijn voorouders, ver weg.
Die de eerste hongersnood ontvluchtten met alles wat ze bezaten,
werden 'Navigators' genoemd, allemaal versleten en gescheurd,
En bouwden hier de Grand Trunk en vonden een nieuw thuis
Waar hun kinderen geboren werden.
Hun zonen hebben geen politiek. Niemand roept op
Trouw van lange generaties daarvoor.
O'te die of O'te dat naam kan geen zinnig ding betekenen
Of een reden zijn om oorlog te voeren.
En ondertussen zijn mijn kleintjes veilig thuis,
In tegenstelling tot hun bleke neven die rillen en wenen
terwijl knieënknechters hun arme vaders aan de vloer nagelen
En hen leren te haten en te sterven.
Het zijn die wrede bedelaars die het eerlijke geld verachten.
De vrede voor hun kinderen die ze naar willekeur kunnen nemen.
Sinds de dag dat de oude koning Billy de Boyne overwon,
have ze gebombardeerd en geslacht en gedood.
Nu schreeuwen ze om geld en wonden zich aan de deur,
Maar Thuisregel of Republiek, het is allemaal een schande;
En een vloek voor ons hier die niets van oorlog willen.
We zijn familie in niets behalve de naam.
Alle rechten en alle onrechten zijn allang vervlogen,
Want doelen zijn as waar kinderen gedood liggen.
Maar de verdoemde U.D.I en de wrede I.R.A.
zullen morgen weer moorden.
Maar geen cent van mij zal ik toevoegen aan de strijd.
"Vergeet de Boyne niet!" zullen ze tevergeefs roepen,
Want ik heb mijn hart gegeven aan de plaats waar ik ben geboren
En de hele Huis van Oranje vergeven
Koning Billy en het hele Huis van Oranje.