Força Di Palavra
Onti n sunha ku felisidadi
Kantu n korda sen nha metadi
É ilusinason na stanti di amor
Nha kopu di oru sta kebradu
Padas dja fri-m, talves así korason ta prende
Nha distinu é bai ma si vontadi é fika
Dipos di diziluzon tudu algen ta xinti medu
Ama sen ser amadu
Palavra ki ta dana, perdon ki ta konpu
I tenpu ta mostra-nu ma ka ten kazal perfeitu
Inda n sta li di brasu abertu, xintadu ta spera-bu
Nha porta sta saradu un omi ten ki ten familia
Kel ves nu tinha un mundu rializadu
Un lindu aventura, nos fidju ta kria
Dja bu larga-m pa bu kaza i oji é otu rialidadi
N ka ten direitu nos kaza, mi n ten ki muda di sidadi
Pamodi n ka ta guenta obiu ta diklara-l
Kes kuza ki n ta dizeja pa bu flaba so pa mi
Kurason ta rabenta odjau ta subi altar
Ta bota flor na porta igreja na petu d'omi ke ka mi
Ta beija un omi ke ka mi
Nos siparason é un dor iternu, un ferida dentu mi
Pizadelu ki ta mara-m
Nos siparason é un furakon, sta sima un barku di papel
Perdidu na meiu di mar di agunia
N labanta madrugada pa n ba bebe un pingu d'agu
Bu ritratu na nha sala, ai ai ai ai
Di sedu n toma un banhu, kantu ki n ba panha ropa
Bu lembransa na nha mala, ai ai ai ai
Palavra ki ta dana, perdon ki ta konpu
I tenpu ta mostra-nu ma ka ten kazal perfeitu
Inda n sta li di brasu abertu, xintadu ta spera-bu
Nha porta sta saradu un omi ten ki ten familia
Ka nu sufri nu sunha
Ka nu txora nu kanta
Ka nu briga nu abrasa
Nu salva nos amor
Fuerza de la Palabra
Onti n sunha ku felicidad
Kantu n korda sin mi mitad
Es ilusiones en la distancia de amor
Mi copa de oro está quebrada
Pero ya frío, tal vez así el corazón se enciende
Mi destino es irme pero si la voluntad es quedarse
Después de la desilusión todos sienten miedo
Amar sin ser amado
Palabra que daña, perdón que compone
Y el tiempo nos muestra que no hay pareja perfecta
Todavía estoy aquí con los brazos abiertos, esperándote
Mi puerta está cerrada, un hombre tiene su familia
Aquella vez teníamos un mundo idealizado
Una hermosa aventura, nuestros hijos creciendo
Ya me dejaste en tu casa y hoy es otra realidad
No tengo derecho en tu casa, debo cambiar de ciudad
Porque no aguanto el olvido que me declaras
Esas cosas que deseas decir solo para mí
El corazón se rompe, el odio sube al altar
Poniendo flores en la puerta de la iglesia en los pies de un hombre que no soy yo
Besando a un hombre que no soy yo
Nuestra separación es un dolor interno, una herida dentro de mí
Una espina que me lastima
Nuestra separación es un huracán, como un barco de papel
Perdido en medio del mar de angustia
Me levanto temprano para beber un sorbo de agua
Tu retrato en mi sala, ai ai ai ai
De sed me doy una ducha, ¿dónde está la ropa?
Tu recuerdo en mi maleta, ai ai ai ai
Palabra que daña, perdón que compone
Y el tiempo nos muestra que no hay pareja perfecta
Todavía estoy aquí con los brazos abiertos, esperándote
Mi puerta está cerrada, un hombre tiene su familia
No sufrimos, soñamos
No lloramos, cantamos
No peleamos, nos abrazamos
Salvamos nuestro amor