Morgen
Morgen, kom nu maar gauw.
Die morgen, kiest jou tot vrouw.
Die morgen, zon, blij en blauw, wat een dag.
Morgen, duurt nog een nacht.
Die morgen, zomers en zacht.
Die morgen, zonlicht en lach, wat een dag.
Je bent een nacht van me weg,
dag van me weg, uur van m'n leven.
Zo'n tijd duurt lang zonder jou.
Ik was zo lang onderweg,
lang onderweg, weg zonder einde.
Zo'n tijd duurt lang zonder jou,
m'n verre vrouw.
Morgen, leek 'n idee.
Die morgen, ging je niet mee.
Die morgen, werd een cliché van een dag.
Morgen, geurt weer 't gras.
Die morgen, toen jij er was.
Die morgen, droevige farce van een dag.
Jij bleef die nacht van me weg,
dag van me weg, bleef uit m'n leven.
't Einde kwam plots zonder jou.
Ik was vergeefs onderweg,
lang onderweg, weg zonder einde.
't Einde kwam plots zonder jou.
Jij bleef die nacht van me weg,
dag van me weg, bleef uit m'n leven.
't Einde kwam plots zonder jou.
Jij was vergeefs onderweg,
lang onderweg, weg zonder einde.
't Einde kwam plots zonder jou,
m'n verre vrouw.
Mañana
Mañana, ven pronto.
Esa mañana, te elige como esposa.
Esa mañana, sol, alegre y azul, qué día.
Mañana, aún dura una noche.
Esa mañana, veranos y suave.
Esa mañana, luz del sol y risas, qué día.
Estás una noche lejos de mí,
día lejos de mí, hora de mi vida.
Ese tiempo se hace largo sin ti.
Estuve tanto tiempo en camino,
largo en camino, sin fin.
Ese tiempo se hace largo sin ti,
mi lejana esposa.
Mañana, parecía una idea.
Esa mañana, no viniste conmigo.
Esa mañana, se convirtió en un cliché de un día.
Mañana, el pasto vuelve a oler.
Esa mañana, cuando estabas allí.
Esa mañana, triste farsa de un día.
Tú te quedaste esa noche lejos de mí,
día lejos de mí, te fuiste de mi vida.
El final llegó de repente sin ti.
Estuve en vano en camino,
largo en camino, sin fin.
El final llegó de repente sin ti.
Tú te quedaste esa noche lejos de mí,
día lejos de mí, te fuiste de mi vida.
El final llegó de repente sin ti.
Tú estuviste en vano en camino,
largo en camino, sin fin.
El final llegó de repente sin ti,
mi lejana esposa.