Cheiro da Dor
Aqui estou de novo a sós
Com minhas paredes
Enfeitadas com a palavra solidão
Sentindo no ar o cheiro da dor
Tal qual a rosa que nuncanse abriu
Igual à nuvem que nunca chorou
E que nunca choveu
Aqui estou igual à um veleiro
Que nunc partiu nem deixou o cais
Que não se deixou levar pelas ondas
Que me invadem o peito
Que encasca a garganta
E naufraga meus olhos
Torturando o meu ser
Sem devolver o que deveria ser se você estivesse aqui
Aqui estou e bebo de mim
A saudade amarga dos dias passados
Dos carros parados
Do quarto fechado
E da ânsia da carne que me deixa ver
Que aqui estou balançando no cais
Procurando algo mais na penumbra do quarto
Rasguei teu retrato, ergo um brinde à vida
Que me ajuda a viver
Sem você
Sem você
Aqui estou igual à um veleiro
Que nunc partiu nem deixou o cais
Que não se deixou levar pelas ondas
Que me invadem o peito
Que encasca a garganta
E naufraga meus olhos
Torturando o meu ser
Sem devolver o que deveria ser se você estivesse aqui
Aqui estou e bebo de mim
A saudade amarga dos dias passados
Dos carros parados
Do quarto fechado
E da ânsia da carne que me deixa ver
Que aqui estou balançando no cais
Procurando algo mais na penumbra do quarto
Rasguei teu retrato, ergo um brinde à vida
Que me ajuda a viver, sem você
Sem você
Sem você
Olor del Dolor
Aquí estoy de nuevo solo
Con mis paredes
Adornadas con la palabra soledad
Sintiendo en el aire el olor del dolor
Como la rosa que nunca se abrió
Igual que la nube que nunca lloró
Y que nunca llovió
Aquí estoy igual que un velero
Que nunca partió ni dejó el muelle
Que no se dejó llevar por las olas
Que invaden mi pecho
Que aprietan la garganta
Y naufragan mis ojos
Torturando mi ser
Sin devolver lo que debería ser si estuvieras aquí
Aquí estoy y bebo de mí
La añoranza amarga de los días pasados
De los autos detenidos
Del cuarto cerrado
Y del deseo de la carne que me deja ver
Que aquí estoy balanceándome en el muelle
Buscando algo más en la penumbra del cuarto
Rasgué tu retrato, brindo a la vida
Que me ayuda a vivir
Sin ti
Sin ti
Aquí estoy igual que un velero
Que nunca partió ni dejó el muelle
Que no se dejó llevar por las olas
Que invaden mi pecho
Que aprietan la garganta
Y naufragan mis ojos
Torturando mi ser
Sin devolver lo que debería ser si estuvieras aquí
Aquí estoy y bebo de mí
La añoranza amarga de los días pasados
De los autos detenidos
Del cuarto cerrado
Y del deseo de la carne que me deja ver
Que aquí estoy balanceándome en el muelle
Buscando algo más en la penumbra del cuarto
Rasgué tu retrato, brindo a la vida
Que me ayuda a vivir, sin ti
Sin ti
Sin ti