395px

De Bloedige Week

Rosalie Dubois

La semaine sanglante

Sauf des mouchards et des gendarmes,
On ne voit plus par les chemins,
Que des vieillards tristes en larmes,
Des veuves et des orphelins.
Paris suinte la misère,
Les heureux mêmes sont tremblant.
La mode est aux conseils de guerre,
Et les pavés sont tous sanglants.

{Refrain:}
Oui mais!
Ça branle dans le manche,
Les mauvais jours finiront.
Et gare! à la revanche,
Quand tous les pauvres s'y mettront.
Quand tous les pauvres s'y mettront.

Les journaux de l'ex-préfecture,
Les flibustiers, les gens tarés,
Les parvenus par l'aventure,
Les complaisants, les décorés
Gens de Bourse et de coin de rues,
Amants de filles au rebut,
Grouillent comme un tas de verrues,
Sur les cadavres des vaincus.

{au Refrain}

On traque, on enchaîne, on fusille
Tout ceux qu'on ramasse au hasard.
La mère à côté de sa fille,
L'enfant dans les bras du vieillard.
Les châtiments du drapeau rouge
Sont remplacés par la terreur
De tous les chenapans de bouges,
Valets de rois et d'empereurs.

{au Refrain}

Nous voilà rendus aux jésuites
Aux Mac-Mahon, aux Dupanloup.
Il va pleuvoir des eaux bénites,
Les troncs vont faire un argent fou.
Dès demain, en réjouissance
Et Saint Eustache et l'Opéra
Vont se refaire concurrence,
Et le bagne se peuplera.

{au Refrain}

Demain les manons, les lorettes
Et les dames des beaux faubourgs
Porteront sur leurs collerettes
Des chassepots et des tambours
On mettra tout au tricolore,
Les plats du jour et les rubans,
Pendant que le héros Pandore
Fera fusiller nos enfants.

{au Refrain}

Demain les gens de la police
Refleuriront sur le trottoir,
Fiers de leurs états de service,
Et le pistolet en sautoir.
Sans pain, sans travail et sans armes,
Nous allons être gouvernés
Par des mouchards et des gendarmes,
Des sabre-peuple et des curés.

{au Refrain}

Le peuple au collier de misère
Sera-t-il donc toujours rivé?
Jusque à quand les gens de guerre
Tiendront-ils le haut du pavé?
Jusque à quand la Sainte Clique
Nous croira-t-elle un vil bétail?
À quand enfin la République
De la Justice et du Travail?

De Bloedige Week

Behalve de spionnen en de agenten,
Zien we langs de wegen niet meer,
Dan treurende oude mannen in tranen,
Weduwen en wezen keer op keer.
Parijs zweet van de ellende,
Zelfs de blije zijn aan het bibberen.
De mode is militaire plannen,
En de straten zijn allemaal bloedig.

{Refrein:}
Ja maar!
Het wankelt in de hand,
De slechte dagen zullen eindigen.
En pas op! voor de wraak,
Wanneer alle armen zich ermee bemoeien.
Wanneer alle armen zich ermee bemoeien.

De kranten van de ex-prefectuur,
De piraten, de gestoorden,
De nieuwkomers door avontuur,
De gewilligen, de gedecoreerden.
Mensen van de beurs en van de straat,
Liefhebbers van afgedankte dames,
Kruipen als een hoop wratten,
Op de lichamen van de overwonnenen.

{bij het Refrein}

We jagen, we ketenen, we fusilleren
Iedereen die we toevallig tegenkomen.
De moeder naast haar dochter,
Het kind in de armen van de oude man.
De straffen van de rode vlag
Worden vervangen door terreur
Van alle schurken van de kroegen,
Knechten van koningen en keizers.

{bij het Refrein}

We zijn weer terug bij de jezuïeten,
Bij de Mac-Mahon, bij de Dupanloup.
Het gaat regenen met heilig water,
De bomen zullen een fortuin opleveren.
Vanaf morgen, in vreugde
Zullen Saint Eustache en de Opera
Elkaar weer concurreren,
En de gevangenis zal bevolkt worden.

{bij het Refrein}

Morgen zullen de manons, de lorettes
En de dames van de mooie buitenwijken
Op hun kraag dragen
Jachtgeweren en trommels.
We zullen alles in de driekleur steken,
De dagschotels en de linten,
Terwijl de held Pandore
Onze kinderen zal laten fusilleren.

{bij het Refrein}

Morgen zullen de mensen van de politie
Weer op de stoep bloeien,
Trots op hun staat van dienst,
En het pistool om hun schouder.
Zonder brood, zonder werk en zonder wapens,
Zullen we geregeerd worden
Door spionnen en agenten,
Door de zwaardvolk en de priesters.

{bij het Refrein}

Zal het volk met de keten van ellende
Altijd vastgebonden blijven?
Tot wanneer zullen de oorlogsmensen
De bovenhand houden op de straat?
Tot wanneer zal de Heilige Clique
Ons als vuil vee beschouwen?
Wanneer eindelijk de Republiek
Van Rechtvaardigheid en Arbeid?

Escrita por: Pierre Dupont