The Lonely Prince
I'm the lonely prince with the broken smile
‘Cause from my only home I have been exiled
I’ve nowhere left to go nowhere left to hide
Just trying to survive
I never wanted emeralds
I never needed gold
All I ever really wanted was somebody I could hold
I never wanted glory
I never needed fame
All I wanted was somebody who could wipe my tears away
But people threw their sticks and stones
They thought that I was weak
They said
A worthless man is one who wears his heart out on his sleeve
They burned my castle to the ground
They kicked my copper statues down
I ran until I couldn’t now
I'm lost and waiting to be found
I'm the lonely prince with the broken smile
‘Cause from my only home I have been exiled
I’ve nowhere left to go nowhere left to hide
Just trying to survive
I’ve been on the run yeah for all my life
Too broken to be fixed no don’t even try it
But I cross my heart, head up to the sky
I’ll make it through the night
I tried to be resilient
Brave every cut and bruise
But something told me I could never fill my father’s shoes
I hated the attention
Too much pressure all around
When voices in your head say
You’re not fit to wear the crown
I steeled myself as hard as diamonds
It was not enough
‘Cause people are so slow to give but always quick to judge
They burned my castle to the ground
They locked the gates and shut me out
I ran until I couldn’t now
I'm lost and waiting to be found
I'm the lonely prince with the broken smile
‘Cause from my only home I have been exiled
I’ve nowhere left to go nowhere left to hide
Just trying to survive
I’ve been on the run yeah for all my life
Too broken to be fixed no don’t even try it
But I cross my heart, head up to the sky
I’ll make it through the night
De Eenzame Prins
Ik ben de eenzame prins met de gebroken glimlach
Want van mijn enige thuis ben ik verbannen
Ik heb nergens meer om heen te gaan, nergens meer om te verstoppen
Gewoon proberen te overleven
Ik wilde nooit smaragden
Ik had nooit goud nodig
Alles wat ik echt wilde was iemand die ik kon vasthouden
Ik wilde nooit roem
Ik had nooit bekendheid nodig
Alles wat ik wilde was iemand die mijn tranen kon wegvegen
Maar mensen gooiden hun stokken en stenen
Ze dachten dat ik zwak was
Ze zeiden
Een waardeloze man is degene die zijn hart op zijn mouw draagt
Ze hebben mijn kasteel tot de grond toe verbrand
Ze hebben mijn koperen beelden omver geschopt
Ik rende tot ik niet meer kon
Ik ben verloren en wacht om gevonden te worden
Ik ben de eenzame prins met de gebroken glimlach
Want van mijn enige thuis ben ik verbannen
Ik heb nergens meer om heen te gaan, nergens meer om te verstoppen
Gewoon proberen te overleven
Ik ben al mijn hele leven op de vlucht, ja
Te gebroken om gerepareerd te worden, nee, probeer het niet eens
Maar ik kruis mijn hart, hoofd omhoog naar de lucht
Ik zal de nacht doorstaan
Ik probeerde veerkrachtig te zijn
Dapper elke snede en blauwe plek
Maar iets vertelde me dat ik nooit in de schoenen van mijn vader kon passen
Ik haatte de aandacht
Te veel druk om me heen
Wanneer stemmen in je hoofd zeggen
Je bent niet geschikt om de kroon te dragen
Ik verharde mezelf zo hard als diamanten
Het was niet genoeg
Want mensen zijn zo traag om te geven maar altijd snel om te oordelen
Ze hebben mijn kasteel tot de grond toe verbrand
Ze sloten de poorten en sloten me buiten
Ik rende tot ik niet meer kon
Ik ben verloren en wacht om gevonden te worden
Ik ben de eenzame prins met de gebroken glimlach
Want van mijn enige thuis ben ik verbannen
Ik heb nergens meer om heen te gaan, nergens meer om te verstoppen
Gewoon proberen te overleven
Ik ben al mijn hele leven op de vlucht, ja
Te gebroken om gerepareerd te worden, nee, probeer het niet eens
Maar ik kruis mijn hart, hoofd omhoog naar de lucht
Ik zal de nacht doorstaan