395px

Noviembre

Rowwen Heze

November

Ut waas twellef oor in Venlo
Ut woort tied um nar hoes te gaon
Toen iemand zei, hee loep us mei
Ut is heer nog neet gedaon
Ik keek ow aan en ik schrok darvan
Ik hei ow jaore neet gezeen
Geej waart nog moei, net zo moei
Als toen gans in ut begin

Op ut kerkplein in November
Zaag ik ow veur den ierste kier
De wind dae weide door ow haor
En ik zaag ut gevaor
Ik zaag mien hand al in ow hand
En ik dog loep door loep door
Onderwaeg heb ik meej zelf verteld
Ut waas neet mier als un blaad dat velt

Maar un blaad dat velt en un book giet dicht
Mar wat bleef, dat waas ow gezicht
Overdaag de zon en 's nachts de maon
Ik kos ow oege neet weerstaon
Ik dog mier aan ow dan aan meej zelf
Ik dog daage aan un stuk
Wat is dit nou, moeie vrouw
Dit is weggegoeit geluk

En 's nachts in bed, slaop ik net
Komde geej op bezeuk beej meej
Mien bed is kald, mien kamer kaal
En ik droem haar dar staan
En geej ziet zacht als dons als vacht
En ik drei meej um ow hin
En in ow erm waer ik werm
en droem mien moeiste zin

Te vuul gedaogt te lang gewacht
Ik ging door op halve kracht
Der bleef niks mier over van dit schip
Ut dreef langzaam tot un stip
Tot un puntje aan de horizon
Op enne oceaan zoe groet
Ik heb alles overboord gegoeit
Un have die kwaam noeit

Ut waas 's merges vroeg in Venlo
Hoeg tied um nar hoes te gaon
Geej keek meej aan en ik keek ow aan
Van kiek os heer now staon
Ik peek ow hand en ik lachte want
Ow gezicht en owe naam
En hoe ge keekt ow haor weg streekt
Toen de zon aan de hemel kwaam

Noviembre

Eran las doce en punto en Venlo
Era hora de ir a casa
Cuando alguien dijo, ven conmigo
Aquí aún no ha terminado
Te miré y me sorprendí
No te he visto en años
Todavía estabas hermosa, tan hermosa
Como al principio

En la plaza de la iglesia en noviembre
Te vi por primera vez
El viento que ondeaba en tu cabello
Y vi el peligro
Vi mi mano en la tuya
Y pensé sigue, sigue
En el camino me dije a mí mismo
No era más que una hoja que cae

Pero una hoja que cae y un libro se cierra
Pero lo que quedó fue tu rostro
Durante el día el sol y por la noche la luna
No pude resistir tus ojos
Pensaba más en ti que en mí mismo
Pensaba días enteros en un pedazo
¿Qué es esto ahora, mujer hermosa?
Esto es felicidad desperdiciada

Y por la noche en la cama, no puedo dormir
Vienes a visitarme
Mi cama está fría, mi habitación vacía
Y sueño que estás ahí parada
Y te veo suave como plumas, como piel
Y giro hacia ti
Y en tus brazos me vuelvo cálido
Y sueño mis frases más bonitas

Demasiado pensado, demasiado tiempo esperado
Seguí adelante a medias
No quedó nada de este barco
A la deriva lentamente hasta un punto
Hasta un puntito en el horizonte
En un océano tan grande
Tiré todo por la borda
Un puerto que nunca llegó

Era temprano por la mañana en Venlo
Hora de ir a casa
Me miraste y te miré
Viendo cómo estamos aquí parados
Tomé tu mano y reí porque
Tu rostro y tu nombre
Y cómo te miras con el cabello al viento
Cuando el sol salió en el cielo

Escrita por: