Por(ti)gal
o ano é dois zero zero cinco e sinto que não percebes,
que nos roubas tempo a cada minuto de calma que pedes
recebes tanto enquanto nos pagas numa utopia,
como memórias e crónicas em slides sem fotografia,
por ti um dia é uma semana lenta e dura,
a pobreza leda acumula traços desta cultura,
e enquanto dura a tuga atura em prol dos luxos de um salário,
num trabalho que ou precário ou é temporário,
como um otário preso a realidade que desfoca a história,
aquilo que nos contas são montras de falsa glória,
esquecida em livros que nenhuma escola ensina,
como o roubo e a exploração numa expanção ultramarina,
e em séculos de história triste, conquistador de mares,
ao parares verás o quanto mudas-te e nem ligas-te,
que só levas-te a atitude tuga com ela,
que os teus condumínios de luxo têm escrúpulos de favela,
por ti a minha gente sente e foge deste cenário,
vende-mos o futuro que bulir é duro mas necessário,
e a emigração em massa mostra que por ti ninguém tenta,
esperar pelo amanhã que a espera mas não nos alimenta,
por ti portugal a fome gere a delinquência,
a educação que queres não diferes na adolescência,
e a escolaridade mínima obrigatória é nula,
porque a prioridade é se orientar meios para dar a fuga,
é procurar ajuda de forma dura ou sublime,
cagar para isto ou inflacionar taxas de crime,
ser o cidadão exemplar que ainda procuras,
o eterno pobre sufocado em promessas de ajudas,
ser o momento em que a escolha não é real,
ser condenado pela miséria ou por um tribunal,
como um refém preso dentro da própria casa,
cegos de esperança numa ânsea que não passa...
por ti portugal suporta-mos este carma,
em visões de bairros que a miséria não desarma,
em visões de adultos em bules que não valem nada,
e em visões de putos sem matéria lecionada,
por ti espera-mos pelo conforto e uma voz de comando,
por ti chora-mos e só sorri-mos uma vez por ano,
por cantar-mos um hino até que a voz se gaste,
a uma bandeira que se mantém a meia haste,
(2x)
por ti portugal a nossa vista é limitada,
retraída numa imagem suja e degradada,
de pobres sem abrigo em instituições sem tecto,
ou de doentes a implorar guito em carruagens de metro,
de imigrantes desiludidos e abatidos,
de ucranianos e zucas licenciados em bicos,
de assaltos à mão armada num bules de madrugada em claro,
que nesse horário o centro de emprego está fechado,
tu vês, tu olhas, tu tens a noção destes sumários,
mas preferes manter o tema em textos de jornais diários,
e tudo o que apresentas são soluções temporárias,
que pensas que compensas com penas e precárias,
por ti portugal vive-mos fechados do mundo,
pobres mas educados pela sociedade de consumo,
felizes com tão pouco, distraídos com TV's,
com fome e com frio enquanto nos dás TGV's,
enquanto ignoras os bairros, pais e filhos da miséria,
e focas atenções em assuntosd sem matéria,
desvias atenções para um orgulho sem fronteiras,
de uma selecção que põe o povo a hastear bandeiras.
por ti portugal suporta-mos este carma,
em visões de bairros que a miséria não desarma,
em visões de adultos em bules que não valem nada,
e em visões de putos sem matéria lecionada,
por ti espera-mos pelo conforto e uma voz de comando,
por ti chora-mos e só sorri-mos uma vez por ano,
por cantar-mos um hino até que a voz se gaste,
a uma bandeira que se mantém a meia haste,
por ti portugal suporta-mos este carma,
em visões de bairros que a miséria não desarma,
em visões de adultos em bules que não valem nada,
e em visões de putos sem matéria lecionada,
por ti espera-mos pelo conforto e uma voz de comando,
por ti chora-mos e só sorri-mos uma vez por ano,
por cantar-mos um hino até que a voz se gaste,
a uma bandeira que se mantém a meia haste,
Por(ti)gal
het jaar is twee nul nul vijf en ik voel dat je niet begrijpt,
dat je ons tijd steelt met elke minuut van rust die je vraagt.
je krijgt zoveel terwijl je ons betaalt in een utopie,
zoals herinneringen en kronieken in dia's zonder foto,
voor jou is een dag een trage en zware week,
de blije armoede stapelt de sporen van deze cultuur,
en zolang de tuga het volhoudt voor de luxe van een salaris,
in een baan die ofwel precair of tijdelijk is,
als een sukkel gevangen in de realiteit die de geschiedenis vervaagt,
wat je ons vertelt zijn etalages van valse glorie,
vergeten in boeken die geen enkele school onderwijst,
zoals de diefstal en de uitbuiting in een overzeese expansie,
en in eeuwen van treurige geschiedenis, veroveraar van zeeën,
als je stopt, zie je hoeveel je veranderd bent en je er niet om geeft,
dat je alleen de tuga-houding met je meeneemt,
dat je luxe appartementen de gewetens van een sloppenwijk hebben,
voor jou voelt mijn volk en vlucht uit dit scenario,
verkopen ons de toekomst die moeilijk maar noodzakelijk is,
en de massale emigratie laat zien dat niemand het voor jou probeert,
wachten op morgen dat wacht maar ons niet voedt,
voor jou, portugal, beheert de honger de criminaliteit,
het onderwijs dat je wilt verschilt niet in de adolescentie,
en de minimale verplichte scholing is nul,
omdat de prioriteit is om middelen te vinden om te ontsnappen,
het is hulp zoeken op een harde of sublieme manier,
schijt aan dit of de criminaliteitscijfers verhogen,
de voorbeeldige burger zijn die je nog zoekt,
de eeuwige arme verstikt in beloften van hulp,
het moment zijn waarin de keuze niet echt is,
veroordeeld worden door de ellende of door een rechtbank,
als een gijzelaar opgesloten in zijn eigen huis,
blind van hoop in een angst die niet voorbijgaat...
voor jou, portugal, dragen we deze karma,
in visies van buurten waar de ellende niet ontwapent,
in visies van volwassenen in bullen die niets waard zijn,
en in visies van kinderen zonder lesstof,
voor jou wachten we op comfort en een stem van bevel,
voor jou huilen we en glimlachen we maar één keer per jaar,
voor het zingen van een hymne tot de stem versleten is,
voor een vlag die halfstok hangt,
(2x)
voor jou, portugal, is ons zicht beperkt,
teruggetrokken in een vuile en gedegradeerde afbeelding,
van daklozen in instellingen zonder dak,
of van zieken die om geld smeken in metro's,
van teleurgestelde en neergeslagen immigranten,
van Oekraïners en Brazilianen met diploma's in bijbaantjes,
van gewapende overvallen in bullen in het ochtendgloren,
dat op dat uur het arbeidsbureau gesloten is,
je ziet, je kijkt, je hebt besef van deze samenvattingen,
maar je verkiest het onderwerp te houden in krantenartikelen,
en alles wat je presenteert zijn tijdelijke oplossingen,
die je denkt te compenseren met straffen en precair werk,
voor jou, portugal, leven we afgesloten van de wereld,
arm maar opgeleid door de consumptiemaatschappij,
gelukkig met zo weinig, afgeleid door tv's,
met honger en kou terwijl je ons TGV's geeft,
terwijl je de buurten, ouders en kinderen van de ellende negeert,
en de aandacht richt op onderwerpen zonder inhoud,
afleidingen creëren voor een trots zonder grenzen,
van een selectie die het volk vlaggen laat hijsen.
voor jou, portugal, dragen we deze karma,
in visies van buurten waar de ellende niet ontwapent,
in visies van volwassenen in bullen die niets waard zijn,
en in visies van kinderen zonder lesstof,
voor jou wachten we op comfort en een stem van bevel,
voor jou huilen we en glimlachen we maar één keer per jaar,
voor het zingen van een hymne tot de stem versleten is,
voor een vlag die halfstok hangt,
voor jou, portugal, dragen we deze karma,
in visies van buurten waar de ellende niet ontwapent,
in visies van volwassenen in bullen die niets waard zijn,
en in visies van kinderen zonder lesstof,
voor jou wachten we op comfort en een stem van bevel,
voor jou huilen we en glimlachen we maar één keer per jaar,
voor het zingen van een hymne tot de stem versleten is,
voor een vlag die halfstok hangt.