Torto Arado (part. Liniker e Luedji Luna)
Lá bem longe o cacarejo, junto à voz de minha avó
Que tanto bem escondia, debaixo da
Cama o seu
E o nosso passado eu via, dentro da sua mala o pó
E a luz de uma faca fria, quase a me cegar os óio
Refletiu, a minha irmã
Quis sentir o seu sabor
Bibiana e belonísia desabava nossa avó
Falou: Te arranco a língua, sem saber que a língua estava em minha mão
Tive que ser sua boca, sua vontade, seu falar
Mesmo muda me contava, tudo através do olhar
Meu sangue, minha irmã
Mas pra gente, como a gente, meu pai
Me ensinou
Terra aqui só tem valor se tem trabalho
E pro dono dessa terra, severo, me ensinou
Gente aqui não tem valor, só tem trabalho
Pode só casa de barro, de tijolo nem pensar
Mas severo não aceitava, e sonhava com um lugar
Onde havia até escola, onde a gente ia estudar
Onde o povo era dono, até do seu próprio lar
Muito além de água negra
Se chover, meu pai, não vai
Sentir frio e se molhar
Debaixo da terra, como está severo?
Perguntava Ana
Mas não chora, minha mãe
Que eu vou te cuidar, consolava inácio
E eu já calejada, que já vi de tudo
Mas não me acostumo, me desfiz em chuva
Pra penetrar sua boca
E carregar seu sangue
Depois que o Sol cair
Vou cavalgar um corpo
Volto a cavar a cova
Torno a usar a faca
Meu cavalo já morreu
E o meu nome se esqueceu
E eu que vi de tudo
Mas não me acostumo
A ver sonhos mortos
Dessa vez não
Dessa vez não
Dessa vez não
Dessa vez não
Tortue Geploegd (met Liniker en Luedji Luna)
Ver weg het gekakel, samen met de stem van mijn oma
Die zoveel goed verborgen hield, onder de
Bed het haar
En ons verleden zag ik, in haar koffer het stof
En het licht van een koud mes, bijna om mijn ogen te verblinden
Reflecteerde, mijn zus
Wilde haar smaak voelen
Bibiana en belonisia lieten onze oma inzakken
Ze zei: Ik trek je tong eruit, niet wetende dat de tong in mijn hand zat
Ik moest haar mond zijn, haar wil, haar spraak
Zelfs als ik zwijg, vertelde ze me alles door de blik
Mijn bloed, mijn zus
Maar voor ons, zoals wij, mijn vader
Leerde me
Aarde hier heeft alleen waarde als er gewerkt wordt
En voor de eigenaar van deze aarde, streng, leerde hij me
Mensen hier hebben geen waarde, alleen werk
Misschien alleen een huis van klei, van baksteen niet te denken
Maar streng accepteerde niet, en droomde van een plek
Waar zelfs een school was, waar we gingen studeren
Waar het volk eigenaar was, zelfs van hun eigen huis
Ver weg van zwart water
Als het regent, mijn vader, ga je
Geen kou voelen en nat worden
Onder de aarde, hoe gaat het met streng?
Vroeg Ana
Maar huil niet, mijn moeder
Want ik zal voor je zorgen, troostte Inácio
En ik, al gehard, die alles heb gezien
Maar ik kan me niet aanpassen, ik smolt in de regen
Om je mond binnen te dringen
En je bloed te dragen
Nadat de zon ondergaat
Zal ik een lichaam berijden
Keer terug om de graf te graven
Gebruik opnieuw het mes
Mijn paard is al dood
En mijn naam is vergeten
En ik die alles heb gezien
Maar ik kan me niet aanpassen
Aan het zien van dode dromen
Deze keer niet
Deze keer niet
Deze keer niet
Deze keer niet