Nha Maninha
Nha Maninha mudjer balenti
Cria seti fidjo sem um tiston
Ganha ruspeto di Castelon
Mostra hómi brábo m’ê ca pinton
Nha Maninha ca cansa mundo
É fassi tudo qui Padri fla
É grita viva quês mandal’ da
É ceta fómi qui Deus mandal’
Oi! Nha Maninha quexa ê si qui Deus crê
Nha Maninha ca pidi nada
Mofino qui subi na polero
Prometel mundo quê ca concheba
Panela quenti e messa ‘stendedo
Nha Maninha qui loba Deus
Comé promessa sem mata fómi
Messa sem ‘stendê, caldera tristi
E grita mundo ‘n ca podê más
Oi! Nha Maninha grita guentis djam cansa
Mi Hermana
Mi hermana, mujer valiente
Crea siete hijos sin un centavo
Gana respeto de Castellón
Muestra al hombre bravo que no me pinta
Mi hermana no se cansa del mundo
Hace todo lo que el Padre dice
Grita viva lo que manda
Es la mujer que Dios envió
¡Oi! Mi hermana, queja es si Dios cree
Mi hermana no pide nada
Solo quiere subir en la vida
Prometió un mundo que no conoce
Olla caliente y mesa servida
Mi hermana que ama a Dios
¿Cómo promesa sin matar hombres?
Mesa sin servir, caldera triste
Y grita al mundo que no puede más
¡Oi! Mi hermana grita, aguanta, ya está cansada
Escrita por: Antero Simas