As Regras Da Sensatez
Nunca voltes ao lugar
Onde já foste feliz
Por muito que o coração diga
Não faças o que ele diz
Nunca mais voltes à casa
Onde ardeste de paixão
Só encontrarás erva rasa
Por entre as lajes do chão
Nada do que por lá vires
Será como no passado
Não queiras reacender
Um lume já apagado
São as regras da sensatez
Vais sair a dizer que desta, desta é de vez
Por grande a tentação
Que te crie a saudade
Não mates a recordação
Que lembra a felicidade
Nunca voltes ao lugar
Onde o arco-íris se pôs
Só encontrarás a cinza
Que dá na garganta nós
São as regras da sensatez
Vais sair a dizer que desta, desta é de vez
Só mais uma vez, só mais uma vez
Só mais uma vez, só mais uma vez
De Regels van Verstandigheid
Ga nooit terug naar de plek
Waar je ooit gelukkig was
Hoeveel je hart ook zegt
Doe niet wat het je vraagt
Ga nooit meer terug naar het huis
Waar je brandde van passie
Je vindt alleen maar schraal gras
Tussen de tegels van de grond
Niets van wat je daar ziet
Zal zijn zoals in het verleden
Wil niet opnieuw aansteken
Een vuur dat al gedoofd is
Dat zijn de regels van verstandigheid
Je gaat weg en zegt dat dit, dit de laatste keer is
Hoe groot de verleiding ook is
Die je heimwee geeft
Dood de herinnering niet
Die het geluk herinnert
Ga nooit terug naar de plek
Waar de regenboog onderging
Je vindt alleen maar as
Die knelt in je keel
Dat zijn de regels van verstandigheid
Je gaat weg en zegt dat dit, dit de laatste keer is
Nog één keer, nog één keer
Nog één keer, nog één keer