Ymir
Ymir vaknar, í djúpi kalds
Undir Niflheimr, draumar þungir
Urðar brunnr, rís með mjǫll
Frost ok eld, brenna í einn
Blóð Ymis, flóð hins heims
Bein ok stein, berg verða til
Andi hans, vindr í vǫtn
Hold ok mold, jǫrð ok fjall
Af sviti hans, regn fellr á fold
Af augum hans, sjár opnast
Af hári hans, grœr grasið
Af hjarta hans, seiðr lifir
Vakni þér, Ymir, faðir alt
Blóð þitt rennr, í ætt vor
Viðr í eldi, ís í andi
Allr heimr, af þér skapaðr
Ymir
Ymir despierta, en las profundidades frías
Bajo Niflheimr, sueños pesados
El pozo de Urðr, se eleva con nieve
Hielo y fuego, arden en uno
Sangre de Ymir, inundación del mundo
Huesos y piedra, se convierten en montaña
Su aliento, viento en los ríos
Carne y tierra, tierra y montaña
De su sudor, la lluvia cae sobre la tierra
De sus ojos, los mares se abren
De su cabello, crece la hierba
De su corazón, la magia vive
Despierta, Ymir, padre de todo
Tu sangre fluye, en nuestra estirpe
Árbol en el fuego, hielo en el aliento
Todo el mundo, de ti creado