Työmiehen haudalla
On tyhjä torppa maja matala
harmaat hirret veistäjäänsä ikävöi
Sisällä vahva tuoksu tupakan
se syvää hiljaisuutta yksin isännöi
Voimalla sisun läpi elämän
hän esteet raskaimmatkin eeltään raivasi
Antoi isä neuvon tärkeimmän
työlläs lunastat oman arvosi
Ei paljon pyytänyt,ei ketään syyttänyt
Murheet piti sisällään,kivun oppi kestämään
Ei kiitoslaulut soi,ei herrat pokkuroi
On kovin hiljaista työmiehen haudalla
Vaan loppuu voimat miehen vahvankin
kun elon ilta mailleen laskeutuu
Muistomerkki arjen sankarin
puinen risti alla koivupuun
En la tumba del trabajador
Es una cabaña vacía, humilde morada
los grises troncos añoran a su tallador
Dentro, el fuerte olor a tabaco
encierra profunda soledad, solo el dueño
Con fuerza y determinación en la vida
él despejó los obstáculos más pesados
Su padre le dio el consejo más importante
con tu trabajo, ganarás tu propio valor
No pidió mucho, no culpó a nadie
tenía sus preocupaciones, aprendió a soportar el dolor
No suenan canciones de agradecimiento, los señores no se inclinan
Es muy silencioso en la tumba del trabajador
Pero se agotan las fuerzas incluso del hombre más fuerte
cuando la noche de la vida se acerca
Un monumento al héroe cotidiano
una cruz de madera bajo un abedul