Trein
Een vreemde man komt binnen in de trein
Hij nestelt zich te zetel tegenover mij
zijn ogen dwalen op en neer het doet bijna pijn
niemand heeft het in de gaten
alleen ik en hij
En de angst sluipt langzaam binnen
Kverdiep me echt in alles wat gebeuren kan
Jaaa de spanning kan beginnen
hij stopt niet tis een akelige man
Hij gluurt, hij gluurt, een uur heeft het geduurd
Zijn blik die steeds weerspiegeld in de ruit
Hij gluurt, hij gluurt, staat op, komt in de buurt
Tis zijn eindstation, hij grinnikt en stapt uit
Een knappe gast komt binnen in de trein
Hij nestelt zich te zetel tegenover mij
Zijn ogen dwalen op en neer dat vind ik fijn
Niemand heeft het in de gaten alleen ik en hij
En de vlinders komen binnen
Ik zou hem willen vragen waar moet jij naartoe
Jaaaa de liefde kan beginnen
Kwil wel praten maar ik weet gewoon niet hoe
Hij gluurt, hij gluurt, een uur heeft het geduurd
Zijn blik die steeds weerspiegeld in de ruit
Hij gluurt, hij gluurt, kwam hij maar in de buurt
En gelukkig stapt hij nu toch nog niet uit
Nu zitten wij hier samen in de trein
Een jongedame zit te zetel tegenover mij
Haar ogen dwalen naar men lief dat doet me pijn
Niemand heeft het in de gaten alleen ik en zij
En de strijd kan nu beginnen
Ik denk nu echt aan alles wat gebeuren kan
Jaaa het borrelt hier vanbinnen
Ze flirt, ze lacht, ze gaat maar door en dan
Ze gluurt, ze gluurt, een uur heeft het geduurd
Zijn blik die steeds weerspiegeld in de ruit
Ze gluurt, ze gluurt, komt langszaam in zijn buurt
Ze grinnikt en ze stappen samen uit
Ze grinnikt en ze stappen samen uit
Ze grinnikt en ze stappen samen uit
Zug
Ein fremder Mann steigt ein in den Zug
Er setzt sich mir gegenüber
Seine Augen wandern rauf und runter, es tut fast weh
Niemand bemerkt es
Nur ich und er
Und die Angst schleicht sich langsam ein
Ich vertiefe mich wirklich in alles, was passieren kann
Ja, die Spannung kann beginnen
Er hört nicht auf, er ist ein unangenehmer Mann
Er schielt, er schielt, eine Stunde hat’s gedauert
Sein Blick, der sich ständig im Fenster spiegelt
Er schielt, er schielt, steht auf, kommt näher
Es ist sein Endbahnhof, er grinst und steigt aus
Ein gutaussehender Typ steigt ein in den Zug
Er setzt sich mir gegenüber
Seine Augen wandern rauf und runter, das gefällt mir
Niemand bemerkt es, nur ich und er
Und die Schmetterlinge kommen
Ich würde ihn fragen, wo musst du hin?
Ja, die Liebe kann beginnen
Ich würde gern reden, aber ich weiß einfach nicht wie
Er schielt, er schielt, eine Stunde hat’s gedauert
Sein Blick, der sich ständig im Fenster spiegelt
Er schielt, er schielt, wäre er doch nur näher
Und zum Glück steigt er jetzt doch noch nicht aus
Jetzt sitzen wir hier zusammen im Zug
Eine junge Dame sitzt mir gegenüber
Ihre Augen wandern zu meinem Schatz, das tut weh
Niemand bemerkt es, nur ich und sie
Und der Kampf kann jetzt beginnen
Ich denke jetzt wirklich an alles, was passieren kann
Ja, es brodelt hier drinnen
Sie flirtet, sie lacht, sie macht einfach weiter und dann
Sie schielt, sie schielt, eine Stunde hat’s gedauert
Ihr Blick, der sich ständig im Fenster spiegelt
Sie schielt, sie schielt, kommt langsam in seine Nähe
Sie grinst und sie steigen zusammen aus
Sie grinst und sie steigen zusammen aus
Sie grinst und sie steigen zusammen aus