Hazel Eyes
Blue as the wings of a heron in the night
Like the rising of the tides on the shores of Isle Skye
They gleam evergreen, winds 'a whistling in the pines
Like a castle-crawling vine, like the grassy Glen of Lyon
And rich as the mud after rain upon the ground
They're a whisky hue of brown, braided river running wild
I fell astray, but in you, I have found
That I am ever bound to your hazel eyes
Deep as the sea where the ocean meets the shore
Where I met them once before, on the emerald Cliffs of Moher
Bright as the light setting fire to the north
Rising high beyond the morn, laying shadows on the floor
Long is the day when the Moon obscures the Sun
'Tis the darkness they become, till the dawn upon the fjord
I fell astray, but I am bone and blood
And I am bound by love to your hazel eyes
I fell astray, but in you, I have found
That I am ever bound to your hazel eyes
Hazel Ogen
Blauw als de vleugels van een reiger in de nacht
Als de getijden stijgen aan de kusten van Isle Skye
Ze glanzen altijd groen, de wind fluit door de dennen
Als een klimmende wijnstok, als de grasrijke Glen van Lyon
En rijk als de modder na de regen op de grond
Ze hebben een whisky tint van bruin, een gevlochten rivier die wild stroomt
Ik raakte verdwaald, maar in jou heb ik gevonden
Dat ik altijd gebonden ben aan jouw hazel ogen
Diep als de zee waar de oceaan de kust ontmoet
Waar ik ze ooit eerder zag, op de smaragdgroene Kliffen van Moher
Helder als het licht dat het noorden in vuur en vlam zet
Hoog oprijzend boven de morgen, schaduwen op de vloer leggend
Lang is de dag wanneer de maan de zon verduistert
Het is de duisternis die ze worden, tot de dageraad op de fjord
Ik raakte verdwaald, maar ik ben bot en bloed
En ik ben gebonden door liefde aan jouw hazel ogen
Ik raakte verdwaald, maar in jou heb ik gevonden
Dat ik altijd gebonden ben aan jouw hazel ogen