Petranasa
Petranása mésa apó rízes kai vásana
Prototaxídepses kai ’go mazí sou anásana
Stíchous kai íchous potámia kai gitémata
Ki árchises na mou tragoudás, allá sta psémata
Ópos arései se paidiá na léne tis alítheies tous
Mou éftiaxes kómpous mystiká kai mou ‘pes lýse tous
Me mia anása í kai pio grígora eípes
Prin tin avgí róta ti gi étsi st’ aftí mou eípes
Giatí ótan ta chómata mounkrízoun ta nerá sopaínoune
Se foverízoun to ídio, se travoún se sérnoune
Sta trísvatha ypógeia, stis chronorogmés
Pou anoígoune se chília anthrópina chrónia líges dikés sou stigmés
Petranása, sóma aórato
Apáno to éna st’ állo soró vouvó ki ampóreto
Thávma, seismós me pátago
Kai stenagmoú chádi panálafro ki avástago
Petranása – ap’ tis rogmés kai ta vásana
Éferes mnímes ki egó mazí sou anásana
Égines rímes, efchés ki anáthema
Stou ouranoú kai tis gis to pántrema
Petranása, kráma atófio kai diáfano
Anása m’ ároma péfko kai lávdano
Thamméno válsamo se spróchnoun flóges kléftres
Na vgeis sto fos na xekounás tis pétres
Ap’ ta themélia na xypnás me chomaténia gélia
Ton déntron tis skiés stou potamoú ta rélia
Ta nerá pou sérnontai san fídia
Ta vráchia pou arpachtíkane ap’ tou nkremoú ta frýdia
Káthe tóso apó psilá tous xeglistrán chalíkia
Pou anastatónoun péftontas kai tou vythoú ta fýkia
Kai tou anémou o gios o zéfyros, sou dóthike kapáro
Káthe forá pou akoúgesai na trízei i gi san káro
Petranása, xágrypni anása kai thymitikó mou
Metrás chtypímata, stoicheióneis to rythmó mou
Psithyrízeis mystiká, stíchous kai anáthema
Xanachónesai stis rízas to váthema
Chília anthrópina chrónia í déka aiónes kourélia
Ílios s’ apátita chiónia kai stoicheioména themélia
Ákou ta gélia ta pnichtá, ta chomaténia
Psáchnoun eséna se krámata malamaténia
Ki esý soriázeis tou fóvou mas t’ afóreta
Kalotairiázeis ta kourasména me t’ ampóreta
Petranása, sóma aórato
Mystikó mésa mou exóristo
Petranasa
Petranasa, mesa de raíces y vasanas
Te sumergiste y yo contigo respiraba
Versos y deseos, ríos y gemidos
Y empezaste a cantarme, pero en mentiras
Como le gusta a los niños decir sus verdades
Me construiste misterios y luego los desvelaste
Con un suspiro o más rápido dijiste
Antes del amanecer pregunta qué es así me dijiste
Porque cuando las sombras me envuelven los ríos susurran
Te asustan lo mismo, te atrapan, te envuelven
En los abismos subterráneos, en los cronogramas
Que se abren en milenios humanos pocas veces tus momentos de justicia
Petranasa, cuerpo invisible
De arriba a abajo uno en otro vacío y accesible
Milagro, terremoto con paso
Y en el estremecimiento silencioso y fugaz
Petranasa - de las raíces y las gemidos
Trajiste recuerdos y yo contigo respiraba
Te convertiste en rimas, deseos y anatemas
Del cielo y la tierra el abrazo
Petranasa, aroma atópico y diáfano
Respira con aroma a pino y lavanda
Bálsamo enredado en flores rotas
Para salir a la luz y deshacer las piedras
Desde los cimientos para despertar con risas de colores
Los árboles del cielo en las orillas del río las redes
Las aguas que envuelven como serpientes
Las rocas que se desprenden de las montañas las hojas
Cada tanto desde arriba se deslizan piedras
Que se levantan cayendo y de la vid las hojas
Y del viento el hijo el viento del oeste, te dio un soplo
Cada vez que escuchas un susurro la tierra llora como un canto
Petranasa, suspiro de roca y mi recuerdo
Cuentas golpes, sincronizas mi ritmo
Susurras misterios, versos y anatemas
Te pierdes en las raíces del abismo
Milenios humanos o diez edades de niños
El sol en apetito de nieve y cimientos
Escucha las risas, los susurros, los colores
Buscan juntos en escondites olvidados
Y tú te burlas de nuestro miedo a lo desconocido
Embelleces lo roto con lo accesible
Petranasa, cuerpo invisible
Misterio dentro de mí exorcizado
Escrita por: Akis Theotokatos / B.D. Foxmoor / Sadahzinia