İnanmam Gerek
[intro]
ne güzel bir hava, ne güzel bir mekan,
sago kaf kef, kaf kef!
merhaba!
bendeniz Sagopa Kajmer, pesimist kötü adam
evet ta kendisi işte o benim
boş oda bom boş, bom boş, bom boş
herşey yerli yerinde, herşey burda
mikrofonum burda. ses bir iki!
boş bir kağıt bomboş ve mikserim ve sözlerim.
anlat! bak razıyım
anlatmam lazım anlatmalıyım ben her zaman
anlatmam lazım anlatmalıyım ben her zaman
evet anlatmam lazım anlatmalıyım ben her zaman, bu benim hayatım.
Sago go go!
günler süsüm, bilgim madenim,aklım canım,
göz bebeğimden gerek öğrenmem
bak bana doyasıya! hayat eli sopalı bir öğretmen
siyah saç ak defterle geldin
ak saç siyah defterle gidiyosun.
sen uyurken gülistanda ben diken üstüne yatmış acıyorum
derdim kadar olsaydı kuvvetim, benimle başedemezdi kasvetim
kendini iyi bilen kötülere ne yararki benim iyiliğim? kuru dilim?
uzak değilki malum sırrım feryatıdımı menzilimden
ne olur iyi bir haber gönder en tezinden
kulaklarım dilimin müşterisi ezelden
dediler yunusa bal dudaktan acı kelamlar etmesi hayli kolay
yaşamayanın bu dertle
yunus çıkan fırtınada bir kırılan çiçek
[nakarat]
Gördüklerime inanmam gerek,
Ama nasıl olacak bana birisi bunu anlatsın,
Külahıma anlatsın..
Sevdiklerime kavuşmam gerek,
Ama nasıl olacak bana birisi bunu anlatsın,
Külahıma anlatsın.
heder olan yürek diliniz gem almamakta
hebadır onca sevgi cümlesine kanmışlığın leşleri
bir bir geçmişe mazi
söyle çokmu önemli ikili yaşanmış mazi
azimle unutup sadakatle geleceğe yemin ol
başta zor gelir adım atılmış her yol, her yol!
ilişkiler yine tenha,münzevi raplerime bir hamlede verdim fetva
yağmuru kara çeviren hava, kolaysa çık ama burası çorak ova.
mahlasımın anlamı; kaf dağının kaf'ı ve ölü kefeninin kef'i
en güzel kuşlar benim ellerimden yedi en güzel yemi.
yürüdüm koşa koşa. boşa sallar deryada küçük balık,
büyük balıkların hepsi salık, güçsüze yazık.
doğru dersin bree...
[nakarat]
Gördüklerime inanmam gerek,
Ama nasıl olacak bana birisi bunu anlatsın,
Külahıma anlatsın..
Sevdiklerime kavuşmam gerek,
Ama nasıl olacak bana birisi bunu anlatsın,
Külahıma anlatsın.
Tengo que creer
[intro]
qué buen clima, qué buen lugar,
sago kaf kef, kaf kef!
¡hola!
yo, Sagopa Kajmer, el pesimista mal tipo
sí, ese soy yo
habitación vacía, totalmente vacía, vacía
todo en su lugar, todo aquí
mi micrófono está aquí. ¡sonido uno dos!
una hoja en blanco totalmente vacía y mi mezclador y mis letras.
¡cuéntame! estoy listo
tengo que contar, siempre tengo que contar
tengo que contar, siempre tengo que contar
sí, tengo que contar, siempre tengo que contar, esta es mi vida.
¡Sago go go!
días adornan mi ser, mi conocimiento es mi tesoro, mi mente mi vida,
no necesito aprender de mi niña mimada
mírame bien! la vida es una maestra con mano dura
llegaste con cabello negro y cuaderno blanco
te vas con cabello blanco y cuaderno negro.
cuando duermes en rosas, yo sufro en espinas
si mi dolor fuera mi fuerza, mi tristeza no podría conmigo
¿de qué sirve mi bondad a los malvados que se conocen bien? ¿mi lengua seca?
mi secreto no está lejos, es mi grito desde mi morada
por favor, envía buenas noticias lo más pronto posible
mis oídos son clientes de mi lengua desde siempre
dicen que es fácil para yunus decir palabras amargas desde sus labios de miel
quien no ha vivido este dolor
yunus es como una flor rota en la tormenta
[estribillo]
tengo que creer en lo que veo,
pero cómo lo haré, que alguien me lo explique,
que me lo cuente todo..
tengo que reunirme con mis seres queridos,
pero cómo lo haré, que alguien me lo explique,
que me lo cuente todo.
el corazón derrochado, sus palabras no son un barco
es un desperdicio creer en tantas frases de amor
uno a uno al pasado, historia
¿es realmente importante el pasado compartido?
olvida con determinación y jura lealtad al futuro
al principio, cada camino parece difícil, cada camino!
las relaciones siguen solitarias, en un movimiento solitario di mi veredicto a mis rap solitarios
el clima que convierte la lluvia en nieve, si es fácil, sal, pero aquí es un páramo.
el significado de mi seudónimo; la 'kaf' de la montaña y la 'kef' del sudario
las aves más hermosas comieron de mis manos las mejores comidas.
caminé corriendo. un pequeño pez se balancea en vano en el mar,
los grandes peces son todos arrogantes, lástima para los débiles.
dices la verdad...
[estribillo]
tengo que creer en lo que veo,
pero cómo lo haré, que alguien me lo explique,
que me lo cuente todo..
tengo que reunirme con mis seres queridos,
pero cómo lo haré, que alguien me lo explique,
que me lo cuente todo.