Kötü İnsanları Tanıma Senesi
Verse I
Yunus Temmuz başı yol sonunda elde çiçek bekler
Sensiz geçen her gün için kapıma çelenk gönder
Kahır bu adamı yere devirdi, kulaklarım sağır
Hoş sesinle bana bağır; hafiflesin yüküm ağır
Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte
Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte
Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur
Şeytan güvendiklerimi gömdü. Lan ne iştir ?
Ne olur üzme kendini; güneş habercisi geceler
Zorlasamda çıkmamakta ağızdan o kolay heceler
Hiç bilmediğim bir yerde en çok bildiklerimleyim
Onları silmek isteyenlere karşı muharebelerdeyim
Benim bir kitaptır arkadaşım; muhabbeti yarım kalır
Zaman sanığım olsa; şimdi idâm ederim, adı kalır
Senden korkum olmasa kurşunu kafama ellerim hediye alır
Anlaman zor ya neyse, âhım gider vâhım kalır
Kötü insanları tanıma senesi, can çekişmekte adımın 5 hanesi
Yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi
Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi
Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi
Nakarat
Bak dayandım olmadı çek silahımı vur
Elim belime varmıyor affet
Bugünüme kusrum var
Dostum canıma mı kastın var ?
Kim hekimse hâkimim olsun
Tek duvara tek kafa depremim olsun
Sus ! Yaralama şansım var
Sago kaç firara hakkın var ?
Verse II
Benim gerçekliğimin ölümsüzlüğü yaşatmakta hüznümü
Kendimi kendime hediye ederek kutladım son doğum günümü
İnanmasanda geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan
Sabrın tadı ki acıda olsa; tatlıdır ya meyvan
Bakacağım tek yön önüm, doğru rotayı izler gözüm
Rüzgara emanet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm
Yalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta her an ölüm
Ben bir pembe diziyim; her günüm bir bölüm
Dişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar
Kirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar
Parmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp savundum kalemi
Sırrı açmak cinayetti, bir kilo altın sukûnetti
Toprakla aramdaki mesafe Kadar hayat değil uzun
Âdiler yoluma tuzak kursun, geri teper her efsun
Yunusun gözleri kara bulutlarla dolsun
Yok elinde sabırdan öte bir kozun Yunus'um
Nakarat
Bak dayandım olmadı çek silahımı vur
Elim belime varmıyor affet
Bugünüme kusrum var
Dostum canıma mı kastın var ?
Kim hekimse hâkimim olsun
Tek duvara tek kafa depremim olsun
Sus ! Yaralama şansım var
Sago kaç firara hakkın var ?
Year of Knowing Bad People
Verse I
Yunus waits at the end of the road at the beginning of July with flowers in hand
For every day without you, send a wreath to my door
This sorrow has knocked this man down, my ears are deaf
Yell at me with your sweet voice; may my heavy burden lighten
As my eyes cry, my dimples don't smile
As my soul doesn't wear out, my pen doesn't move
The words I build with breath owe it to your ears
The devil buried those I trusted. Damn, what is this?
Please don't upset yourself; the sun heralds the nights
Even if I force them, the easy syllables don't come out of my mouth
In a place I've never been, I'm with what I know the most
I'm in battles against those who want to erase them
My friend is a book; the conversation remains unfinished
If time were the accused; I would execute it now, its name would remain
If I weren't afraid of you, my hands would gift the bullet to my head
It's hard to understand, whatever, my sigh goes, my woe remains
The year of knowing bad people, my name's 5 digits are struggling
There are many excuses for my aversion to life
Day by day, the 12 curtains of my heart are tearing
The lack of willpower terrifies my courage
Chorus
Look, I endured but couldn't, draw my gun and shoot
My hand doesn't reach my waist, forgive me
I have a grudge against my today
Friend, are you trying to harm me?
Whoever is a doctor, let them be my judge
Let there be a single wall, a single head earthquake
Shush! I have a chance to wound
Sago, how many escape rights do you have?
Verse II
The immortality of my reality sustains my sorrow
I celebrated my last birthday by gifting myself to myself
Even if you don't believe, the counted time will pass, your watch will be full, lion
The taste of patience, even if bitter; is sweet like fruit
The only direction I will look at is ahead, my eyes follow the right path
My words entrusted to the wind, my heart burned with longings
My loneliness is a torment to my heart, death is always frightening
I am a pink series; each day is an episode
Guards from my teeth, torrents from my feelings
Swamps from my dirt, scarecrows from my bones
Creating sharp knives from my fingers, I defended the pen
Opening the secret was a crime, a kilo of gold was tranquility
The distance between me and the ground is not long life
Let the villains set traps on my path, every spell will bounce back
Let Yunus' eyes fill with dark clouds
You have no card beyond patience, my Yunus
Chorus
Look, I endured but couldn't, draw my gun and shoot
My hand doesn't reach my waist, forgive me
I have a grudge against my today
Friend, are you trying to harm me?
Whoever is a doctor, let them be my judge
Let there be a single wall, a single head earthquake
Shush! I have a chance to wound
Sago, how many escape rights do you have?