Pavlov'un Köpeği
Hiçbir kuvvet engel olamamıştı bana ve dilime
Zincir vurabilir mi kralınız da gelse?
Sago'nun argolarına, takılı kalacak her kulak.
Tüm yalanların bir giysi giymiş.
Varlığın içimde yılların tuhaflığında seyreden bir adamı önüme koydu.
Son suçum mu? Son kararım ''gitsin!'' oldu.
Hoşçakal dünüm, kağıt yalanla doldu, önüme kondu.
Mazilerde kazının gereği yoktu. Afacan uyudu.
Bir yudum su hasretiyle yazıyorum bu mektubu.
Bu zoraki yaptırımların bilinci eledi umudun birini,
Diğeri nerede bulamaz oldum.
Yıpran kolpa ruhum!
Anlamımdın ne oldun? Kendi davalarında hakim oldun
Elimden seyrelen bir kumsun, sen de tarih oldun
Tekerrüründen korkar oldum
Son vedanın adını elveda koydum,gözlerimi oydum.
Motiflerini işledim,yürek adınla eş değer ki;bildiğim tek şiirsin,anlamın derin,aklımda kal.
Kör topal hayallerin sonunda gözlerimde bir güneş var.DNA larımı insanoğlu bozdu sanırım burda bir sorun var.
Her halükar da içimi kemiren bir teselli var,misalli bir takım oyunlarım ve körpe bir canım var.
Yar bana var.Dilek olay kalbe zor gelen sükunetim dar.Darmadağan armağanım.
Kaos karmalarındayım.Karmakarışıklaşmaktayım,neyseki ayaktayım.
Ritimler kolondan süzüldükçe ataklardayım,bu Sago bayım,ben Sagopayım.
Nakarat (Koro)
Sil adımı baştan yaz kalbine,baş harfi büyük olsun.
Yeniden küfret !...
Geçmişi hadım ettik olmadı.
Ben suyun oldum bardak dolmadı.
Verse 2
Kanatlarım olsun istedim ben ama hiç uçamadım,kanadım oldu denedim yerin dibine çakıldım.
Ama nedense masalı dinlemiştim,hazmı zordu, çabalamıştım oysa.
Çıtamı aştıktan sonra yükseklik korkusuyla savaştım.
Ve...
Aşkın tepe noktalarına ulaşabilme lüksü güvene bağlı.
Bir dönekle karşılaş ,bilki suçunun avukatı.
Çok suçlu tanıdım hepsi konusunda haklıydı.
Umut çocuklarımı bugünlere getirebilmem uzun zaman aldı.
Ve...
Berduş halim arbedemde yumruklarımı sıvazladı.
Kazalardan salim çıktım,kendim yazdım paranoyaklık kitabını.
Artık hiç mi hiç de hatrın kalmadı,tekmelerdim dağları,kalbime yuvarlandı taşları.
Gözlerim olan bitenle yüz-göz olalı geçti kısa bir zaman dilimi.
Elimi koluma bağlayan bu tacizar bu borcu bir şekilde ödemeli.
Deneyimin adı Sago,aç mı Pavlov'un köpekleri ?
Cehennemde yaşadığım için cennet hakkımdır.
Sadakatsizlik intikamla barışır.Sus, kırıştır!...
Halin kalp atışlarımı hızlandırmaktadır.
Ortam paçozunun gözü daim arkandadır,söyle kim babandır ?Elini tutsun...
Rap sapandır hedefi bulsun.
Yeni gün uykudan kalktı mahmur gözleri yorgun.
Pavlov's Hond
Geen enkele kracht heeft me kunnen stoppen met wat ik zeg.
Kan je koning je ook maar een keten omleggen?
Elke oor zal vast blijven hangen aan het slang van Sago.
Al je leugens hebben een kledingstuk aangetrokken.
Jouw bestaan heeft me een man gegeven die jarenlang keek naar de vreemde dingen binnenin.
Was dat mijn laatste misdaad? Mijn laatste beslissing was 'laat maar gaan!'.
Vaarwel gisteren, vol met leugens op papier, er werd een stapel voor me gelegd.
Er was geen behoefte om in het verleden te graven. De ondeugende is in slaap gevallen.
Ik schrijf deze brief met een slok water in mijn gedachten.
Het bewustzijn van deze gedwongen maatregelen heeft één van mijn hoopjes weggevaagd,
De ander kon ik niet meer vinden.
Verslijt, mijn misleidende ziel!
Ik ben niet meer wat je dacht? Je was de rechter in je eigen zaken.
Je bent een strand dat door me heen glijdt, ook jij bent geschiedenis geworden.
Ik ben bang geworden voor het herhalen van het verleden.
Ik noemde de laatste groet 'vaarwel', ik heb mijn ogen eruit gegraven.
Ik heb de motieven verwerkt; jouw hart is gelijkwaardig aan de mijne; je bent het enige dat ik weet dat poëzie is, je betekenis is diep en blijft in mijn hoofd.
Aan het eind van je blinde, hinkende dromen schijnt er een zon in mijn ogen. Ik denk dat de mens mijn DNA heeft verknald, er is hier een probleem.
In elke halucinerende tegenslag is er een troost die aan me knaagt, er zijn equivalenten van groepsspellen en ik heb een kwetsbare ziel.
Geloof in mij en ik geloof in jou. De wens doet de kalmte in mijn hart pijn. Mijn chaos is verloren.
Ik ben in een mengelmoes van chaos. Ik raak steeds meer in de war, gelukkig sta ik nog rechtop.
Naarmate de ritmes van de zuil zich verspreiden, ben ik actief, dit is mijn Sago, ik ben de Sago.
Refrein:
Schrijf mijn naam opnieuw in je hart, begin met een hoofdletter.
Scheld opnieuw!...
We hebben het verleden gecastreerd, dat werkte niet.
Ik ben het water en de beker is niet vol.
Vers 2:
Ik wilde vleugels hebben, maar ik kon nooit vliegen, mijn vleugels zijn gebroken en ik ben in de grond gestort.
Maar om de een of andere reden had ik het verhaal al gehoord, het was moeilijk te verteren, ik had mijn best gedaan.
Nadat ik mijn limiet had overschreden, heb ik gevochten tegen mijn angst voor hoogtes.
En...
De luxe om de toppen van de liefde te bereiken is afhankelijk van vertrouwen.
Kom oog in oog met een verrader, wees je eigen advocaat.
Ik heb veel schuldige mensen gekend, ze hadden allemaal gelijk.
Het heeft me lange tijd gekost om mijn kinderen naar deze dagen te brengen.
En...
In mijn vechtlijke toestand streelde ik mijn vuisten.
Ik kwam ongeschonden uit de ongevallen, ik schreef mijn eigen boek over paranoia.
Je hebt er echt helemaal niets meer van, ik schopte de bergen en de stenen rolden mijn hart in.
Mijn ogen zijn in contact met wat er gebeurt, het is een korte tijd geweest.
Deze intimidatie die mijn armen bij elkaar bindt, moet op een of andere manier deze schuld betalen.
De naam van de ervaring is Sago, zijn Pavlov's honden hongerig?
Aangezien ik de hel heb ervaren, heb ik recht op de hemel.
Ontrouw maakt zich vredig met wraak. Zwijg, maak het moeilijk!...
Je toestand versnelt mijn hartslagen.
Het oog van de omgeving houdt altijd een blik op je gericht, zeg me wie je vader is? Laat hem je hand vasthouden...
Rap is een ramp, laat het de doelwereld vinden.
De nieuwe dag is wakker uit de slaap van moeie ogen.