Romantizma
Çocukluk naftalinle gizli
Hatıralar sarı benizli
Kim kerizdi ?
Belki aklım bir denizdi ben boğuldum.
Kim sorumlu?
Gözlerimde hava bulutlu
Yarına sansürü Tanrı koydu
Filmler hep sinemaskoptu
Son yabancım bir maskottu.
Geçmiş her zaman siyah beyaz
Hayatım enstrumental.
Kalendarım duvar süsü
Bulantılarda midem
Çok sebeb ürettim fabrikalarım iflas etti.
Kİm samimi ? kim hakiki ?...bana cevap verin!...
Özür bir borç gibiydi en zor ödenen hali.
Kalbi hacize verdim oysa borçlu sendin
Bir bahaneden ibaret terkediş.
Bilinen en son halim bir zavalli,yaşıyorum bunu da bil.
Gidiyorum adimi sil,acıyorum yaramı deş !...
Varlığın yoğunla eş ve keşmekeş bu yolda ölüme terk bin leş.
Ve rüzgarımla yüzleş...
Şafak yüzbeşte meşke daldı çilekeş
Uyku geç gelir nöbette uyuma yok !...
Korku içime sorgu tıktı.Satırbaşında kalbim hep kırıktı.
Gözlerimin içine bakamadınız içiniz hep fesattı.
İçim dışıma çıktı,içimi kemiren her fare için bir kapan yarattım.
Şüpheli paranoyaktım.
Canımı yolda buldum,tuttum kolundan evine soktum.
Yarımı gömdüm,yarımı güneşe döndüm,kendimeydi küfrüm.
Ve dikkat et dilinde hep tükürdüğün.
Sömürdüğün bu ruhta haykırışlar kör düğüm.
Nakarat (Koro)
Mazeretimdin....
Her suçumda hazretlerimdin yalvarır oldum.
En son halim bir zavallıydı,şimdiki bene beni sorar oldum vallah...
Nezaretimdin...
Karanlıklara bir şiir oldun onca okundun
En son halim bir yabancıydı
Ozan-ı bedbaht kalemini kırdı.
RAP 2
Sat-ı müdafa zorunlu
Adalet karaman oyunu
Sonunu bildiğim bu yol önüme serdi bilinmez uçurumu.
Gözlerim krater çukuru
Yine de elimde tek düze kalem yazarım karamsar kompoziyonumu.
Getirin artık sonumu!...
Onuru zedeler alaya vurulan her doğru.
Her geçen dakika metabolizma çökerten olgu.
Şıkkı seçti ademoğlu.
Yanlışın gurur bıçaklar,orda duran o alçaklar yaşamın biberi tuzu.
Huşu içinde yatsın ölü bebeklerim.
Bir buğulu aynanın yörüngesinde,ortalıkta dolaşan bu buğulu yansımalara hipnozum.
Ve uluya anlaşılmaz bir tavırla ''yorgunum!...'' demek neden ?
Umutsuzum bugünden.
Al ve yerine koy hataları.
Ben her cevaba bir soruyla kafa da tuttum.
Bir tiyoyla bir tiyatro kurdum,kendim oynadım ve arenasında bir savaşçı buldum kördü.
Köprü ortadan bölündü sagopa gördü!...
Yokluğun ki; zoraki bir ölümdü.En derin...
Yazarın olsun ellerim.
Aklımın odalarında yangın çıksın beklerim serin.
Ben kimim ki; bilmemekteyim.
Hayat kızgın boğa ben kırmızı pelerin.
romance
La infancia oculta con las bolas de naftalina
Recuerdos con piel amarilla
¿Quién era un idiota?
Tal vez mi mente era un mar, y me ahogué
¿Quién está a cargo?
Está nublado en mis ojos
Dios puso censura mañana
Las películas siempre fueron cinematocopios
Mi último extraño era una mascota
El pasado siempre es blanco y negro
Mi vida es instrumental
Decoración de pared Kalendarım
Náuseas en mi estómago
He construido muchas razones, y mis fábricas han ido a la bancarrota
¿Quién es sincero? ¿Quién es real? ¡Contéstame!
La disculpa era como una deuda, la más pagada
He embargado el corazón y fuiste tú quien se lo debía
Es una excusa, abandona
Mi última versión conocida es un perdedor, y estoy vivo
Me voy. Limpia mi nombre. Lástima mi herida
Mil carroña queda para morir en este camino de cónyuge y confusión con la intensidad del ser
Y enfréntate a mi viento
A los ciento quince de la madrugada se sumergió en la miseria
El sueño llega tarde, no dormir de guardia!
El miedo puso interrogatorios dentro de mí. Al final de la línea, mi corazón siempre estaba roto
No podías mirarme a los ojos, siempre fuiste travesura
Estaba al revés, y creé una trampa para cada rata que me roe
Sospechaba paranoico
Encontré mi vida en el camino, agarré su brazo a su casa
Enterré la mitad, la mitad se volvió al sol, mi blasfemia era mía
Y ten cuidado de que siempre escupes en tu lengua
En este espíritu que explotas, los gritos son nudo ciego
Coro
Eras mi excusa
He estado rogando a su señoría por cada crimen
La última vez que fui un perdedor, estaba preguntando por mí ahora
Tú eras mi custodia
Te has convertido en un poema en la oscuridad, lee todo eso
La última vez que fui un extraño
Rompió su lapicera
RAP 2
La venta de la defensa es obligatoria
Karaman Juego de la Justicia
Este camino que conocía el final ha puesto ante mí el precipicio desconocido
Mis ojos están en el hoyo del cráter
Todavía escribo un lápiz en mi mano, mi composición pesimista
¡Tráeme hasta el final!
Todo verdadero que se burla con dignidad decepcionará
El fenómeno que colapsa el metabolismo cada minuto que pasa
El niño de Adán eligió la opción
Cuchillos de orgullo equivocados, esos sinvergüenzas de pie ahí, el pimiento de la vida
Deja que mis bebés muertos descansen en el temor
Estoy hipnotizado con estos reflejos brumosos orbitando alrededor de un espejo brumolizado
Y con una actitud incomprensible «¡Estoy cansado!...» Quiero decir, ¿por qué?
Hoy estoy desesperada
Tómalo y vuelve a ponértelo
He desafiado cada respuesta con una pregunta
Construí un teatro con una propina, jugué a mí mismo, y encontré un guerrero en su arena era ciego
El puente se dividió en el medio vio la sagopa!
Tu ausencia fue una muerte forzada. El más profundo
Deja que mis manos sean tu escritor
Espero fuego en las habitaciones de mi mente, genial
¿Quién soy yo, no lo sé?
Vida toro enojado que capa roja