395px

Nuestra Cercanía

Sagopa Kajmer

Sonumuz Yakın Mesafe

1.Bölüm
İçinden geleni kağıda dök!... Boşalsın ilham yağmuru. Gezinsin ruhun derin sularında Yunus mağduru.
Ümitvarem, düzelir belki belinin kamburu.
Duru göz yaşlarımın parıldar tenimde nuru.
Çeşm-i siyahım nedir bu derdin?
Kirpiklerine saklanırsın, görünmek istendikçe saklanırsın yaklaştıkça harlanırsın, harlandıkça sızlanırsın
yıkılmadan sallanırsın.
Sen dünyaya aydan yakınsın, ben dünyanın sırdaşıyım
sen dünyalık rüyaların uykusundasın,
ben dünyalık kabusların bunalımlarındayım,
sonumuz yakın mesafe.
Bak gönlümün etten sarayı kandan harabe
mutluluğumu tehdit eder duyduğum her hurafe
insan üzgün taife, yarın bayram günüm arife kaldıramayacağım yükleri almadım hafife!
bana asla dostluktan bahsetme
kendi inandığın yalanlarla aks etme
iblis her gözün göremediği hain kelle
o kelleler kopmadan var olacaktır hile.

Nakarat(x2)
Yalvarışım mahtime güvenimden herşey kendiliğinden içimdeki minik çocuk titrerken belki gün gelir aldanırım.

sabır çile çektikçe dile
bile bile attığın her adımım gelecek dile
bugünden mi yarınını satın aldın
korkarım sonumuz yakın mesafe

Sago Kaf Kef

2.Bölüm
Sana neden bahsetmemi istersin_?
hanım kızların iz bırakmadan yürüdükleri karlı yollardan mı_?
cemiyet aleminin ayaklarını kapan kapanlardan mı_?
ortaokul çocuklarının ellerindeki renkli haplardan mı_?
Buna da çok şükür deme!..
Yıllar sonra olanlardan ötürü yüzüne tükürürse ufakça bir bebe
geçmişin kahrı yakar bağrı demedi deme!
insanoğlu herşeyi deviremez bir bilekle.
Bu şehrin ışıkları gün geçtikçe loşlaşmakta
erkekler hemcinsinden hoşlanmakta
yasaklar izdivaçta, örfe ters düşenler revaçta
tavşanların aklı havuçta ne kaldı avuçta_?
Taa derinlere kadar yolu var
ateşten terlikler giydirirler beynin fokurdar
zebaniler homurdar, et ile kemiğin sonu alevden murdar!

Sabır çile çektikçe dile
bile bile attığın her adımım gelecek dile
bugünden mi yarınını satın aldın
korkarım sonumuz yakın mesafe

sago kaf-kef
sonumuz yakın mesafe
beyler bayanlaar
merdivenden kayanlaar

Nuestra Cercanía

1. Parte
¡Escribe lo que sientes en papel!... Que llueva la inspiración. Que navegue tu alma en las profundas aguas, como un delfín desafortunado.
Con esperanza, quizás se enderece la joroba de tu espalda.
Las lágrimas claras de mis ojos brillan en mi piel.
¿Qué es este dolor en mis ojos negros?
Te escondes tras tus pestañas, te escondes cada vez que quieres ser visto, te acercas y te enciendes, te enciendes y te lamentas
te balanceas sin caer.
Estás cerca de la luna en este mundo, yo soy confidente del mundo
tú estás en el sueño mundano,
yo estoy en las pesadillas y angustias mundanas,
nuestra cercanía es inevitable.
Mira, el palacio de carne de mi corazón es ruinas de sangre
cada superstición amenaza mi felicidad
la humanidad es una tribu triste, mañana es víspera de fiesta, no he tomado a la ligera las cargas que no puedo soportar!
Nunca me hables de amistad
no contradigas tus propias mentiras en las que crees
el demonio es una cabeza traidora que tus ojos no ven
esas cabezas seguirán existiendo hasta que se corten las trampas.

Coro(x2)
Mi súplica depende de mi confianza, todo sucede por sí solo mientras el niño dentro de mí tiembla, tal vez algún día me engañaré.

con paciencia, mientras sufro
cada paso que das conscientemente se convertirá en futuro
¿compraste el mañana desde hoy?
me temo que nuestra cercanía es inevitable

Sago Kaf Kef

2. Parte
¿Por qué quieres que te hable de esto_?
¿De los caminos nevados por donde caminan las damas sin dejar rastro_?
¿De aquellos que cierran los pies de la alta sociedad_?
¿De las pastillas de colores en manos de los niños de secundaria_?
¡No agradezcas por eso!..
Si años después alguien te escupe en la cara por lo que hiciste
no digas que el pasado no duele!
El ser humano no puede derribar todo con un solo golpe.
Las luces de esta ciudad se van apagando día a día
los hombres se sienten atraídos por otros hombres
las prohibiciones en el matrimonio, lo contrario a la costumbre está de moda
¿Qué queda en la mano de los conejos, solo zanahorias_?
El camino es largo hasta lo más profundo
te ponen zapatillas de fuego y tu cerebro hierve
los guardianes gruñen, el final de la carne y el hueso está manchado de fuego!

Con paciencia, mientras sufro
cada paso que das conscientemente se convertirá en futuro
¿compraste el mañana desde hoy?
me temo que nuestra cercanía es inevitable

sago kaf-kef
nuestra cercanía es inevitable
caballeros y damas
los que resbalan por las escaleras

Escrita por: