怪獣 (kaiju)
何度でも
nando demo
何度でも叫ぶ
nando demo sakebu
この暗い夜の怪獣になっても
kono kurai yoru no kaijuu ni natte mo
ここに残しておきたいんだよ
koko ni nokoshite okitai nda yo
この秘密を
kono himitsu wo
だんだん食べる
dandan taberu
赤と青の星々
aka to ao no hoshiboshi
未来から過去
mirai kara kako
順々に食べる
jun jun ni taberu
何十回も噛み潰し
nanjū kai mo kamitsubushi
溶けたなら飲もう
toketa nara nomou
淡々と知る
tantan to shiru
知ればまた溢れ落ちる
shireba mata afureochiru
昨日までの本当
kinou made no hontou
順々と知る
jun jun to shiru
何十螺旋の知恵の輪
nanjū rasen no chie no wa
解けるまで行こう
tokeru made ikou
丘の上で星を見ると感じる
oka no ue de hoshi wo miru to kanjiru
この寂しさも
kono sabishisa mo
朝焼けで手が染まる
asayake de te ga somaru
頃にはもう
koro ni wa mou
忘れてるんだ
wasureteru nda
この世界は好都合に未完成
kono sekai wa koutougou ni mikansei
だから知りたいんだ
dakara shiritai nda
でも怪獣みたいに遠く遠く叫んでも
demo kaijuu mitai ni tooku tooku sakende mo
また消えてしまうんだ
mata kiete shimau nda
だからきっと
dakara kitto
何度でも見る
nando demo miru
この暗い夜の空を
kono kurai yoru no sora wo
何千回も
nansen kai mo
君に話しておきたいんだよ
kimi ni hanashite okitai nda yo
この知識を
kono chishiki wo
淡々と散る
tantan to chiru
散ればまた次の実
chireba mata tsugi no mi
花びらは過去
hanabira wa kako
単純に生きる
tanjun ni ikiru
懐柔された土と木
kaijuu sareta tsuchi to ki
ひそひそと咲こう
hisohiso to sakou
点と線の延長線上を辿る
ten to sen no enchousenjou wo tadoru
この淋しさも
kono sabishisa mo
暗がりで目が慣れる頃には
kuragari de me ga nareru koro ni wa
もう忘れてるんだ
mou wasureteru nda
この世界は好都合に未完成
kono sekai wa koutougou ni mikansei
僕は知りたいんだ
boku wa shiritai nda
だから怪獣みたいに遠くへ遠くへ叫んで
dakara kaijuu mitai ni tooku e tooku e sakende
ただ消えていくんだ
tada kiete ikun da
でもこの未来は好都合に光ってる
demo kono mirai wa koutougou ni hikatteru
だから進むんだ
dakara susumu nda
今何光年も遠く 遠く 遠く叫んで
ima nanahikou nen mo tooku tooku tooku sakende
また怪獣になるんだ
mata kaijuu ni narun da
Monster (kaiju)
Zovaal weer
Zovaal weer zal ik roepen
Zelfs al word ik het monster van de donkere nacht
Wil ik deze geheimen hier achterlaten
Deze geheimen
Steeds meer opeten
Rode en blauwe sterren
Toekomst naar verleden
Eén voor één opeten
Tientallen keren bijten
Als het gesmolten is, laten we het drinken
Kalm te weten
Als ik weet, loopt het weer over
De waarheid van gisteren
Eén voor één weten
Honderden spiraal van wijsheid
Laten we doorgaan tot het opgelost is
Als ik naar de sterren kijk vanaf de heuvel
Voel ik ook deze eenzaamheid
Als de dageraad mijn handen kleurt
Ben ik alweer
Vergeten
Deze wereld is voor mijn gemak onvoltooid
Dus wil ik het weten
Maar zelfs als ik roep als een monster van verre
Verdwijnt het weer
Dus zal ik zeker
Zovaal weer kijken
Naar de donkere nachtelijke lucht
Duizenden keren
Wil ik je vertellen
Deze kennis
Kalm verstrooien
Als het verstrooit, komt de volgende vrucht weer
Bloemblaadjes zijn verleden
Eenvoudig leven
Gevoelige grond en bomen
Laten we stil bloeien
Het pad van punten en lijnen volgen
Ook deze eenzaamheid
Als mijn ogen gewend zijn aan de duisternis
Ben ik alweer vergeten
Deze wereld is voor mijn gemak onvoltooid
Ik wil het weten
Dus roep ik ver weg, ver weg als een monster
En verdwijn gewoon
Maar deze toekomst straalt voor mijn gemak
Dus ga ik vooruit
Nu roep ik al miljoenen lichtjaren ver weg, ver weg, ver weg
En word weer een monster