395px

Zij glimlachte

Salvatore Adamo

Elle souriait

La nuit accrochait ses voiles
À la lune et aux étoiles
Et sous l'immense baldaquin
J'attendis le matin
Étais-je loin de ce monde insensé?
Où Reine-Raison a enchaîné les fées
Le soleil câlin me caressa
Quand j'ouvris les yeux, elle était là
Elle souriait, elle souriait,
Elle souriait, elle souriait
Elle souriait et jamais sourire
N'avait eu tant de douceur
Elle souriait et par son sourire
S'éveillaient toutes les fleurs
Elle souriait,
Et j'étais comme l'enfant émerveillé
Car je naissais à la tendresse et à l'été
Elle me nourrit de miel et de rosée
Et comme une fiancée
Ravie, elle me tendit la main
Et courut au détour du chemin
J'entendis le chant d'une rivière
Elle s'y baignait nue et légère
Et quand un frisson de l'onde
Me rendit mon rêve, ma Joconde
Elle souriait, elle souriait,
Elle souriait, elle souriait
Elle souriait,
Et comme une rose
Elle ruisselait de perles d'eau
Elle souriait quand elle s'endormit
Bercée par mille chants d'oiseaux
Elle souriait quand heureux,
Je me perdis dans ses yeux verts
Pour y trouver mon paradis et mon enfer
Elle souriait
Quand elle chantait tressant un collier de lavande
Elle souriait
Quand en regardant le ciel
Elle m'en fit l'offrande
Elle souriait
Quand elle me dit
Je suis à qui vient me chercher
Je reste là ne pleure pas
Puisque tu sais où me trouver
Je m'appelle LIBERTÉ.

Zij glimlachte

De nacht hing haar zeilen
Aan de maan en de sterren
En onder het immense baldakijn
Wachtte ik op de ochtend
Was ik ver weg van deze gekke wereld?
Waar Koningin Rede de feeën ketende
De knuffelzon streelde me
Toen ik mijn ogen opende, was zij daar
Zij glimlachte, zij glimlachte,
Zij glimlachte, zij glimlachte
Zij glimlachte en nooit had een glimlach
Zoveel zachtheid gehad
Zij glimlachte en door haar glimlach
Ontwaakten alle bloemen
Zij glimlachte,
En ik was als een verwonderd kind
Want ik werd geboren in de tederheid en de zomer
Zij voedde me met honing en dauw
En als een verloofde
Vrolijk reikte ze me haar hand
En rende om de bocht van de weg
Ik hoorde het gezang van een rivier
Zij baadde er naakt en licht
En toen een rilling van het water
Mijn droom terugbracht, mijn Mona Lisa
Zij glimlachte, zij glimlachte,
Zij glimlachte, zij glimlachte
Zij glimlachte,
En als een roos
Droop ze van waterparels
Zij glimlachte toen ze in slaap viel
Wiege door duizend vogelgezangen
Zij glimlachte toen gelukkig,
Ik me verloor in haar groene ogen
Om mijn paradijs en mijn hel te vinden
Zij glimlachte
Toen ze zong en een lavendelketting vlechtte
Zij glimlachte
Toen ze naar de lucht keek
En me die aanbood
Zij glimlachte
Toen ze me zei
Ik ben van degene die me komt halen
Ik blijf hier, huil niet
Want je weet waar je me kunt vinden
Ik heet VRIJHEID.