El Bosc De Formigó
L'altre dia vaig buscar el teu nom
en el tronc d'aquell roure tan vell,
testimoni del desig dels dos,
silenciós confident entre els arbres.
Però d'aquell roure ja res quedava,
tot era estrany, diferent.
(Tornada)
Serina, Serina... m'han robat els records.
Serina, Serina... un vell somni d'amor.
Els grans arbres ja no hi eren pas,
dels petits no en quedaven ni branques.
En aquell bosc ara és tot ciment,
silenciós confident d'ombres blanques.
I d'aquell roure ja res quedava,
tot era estrany, diferent.
Sé que algú els va tallar per a poder-ne fer
fulles de paper
on la gent ara escriu, jo que sé,
paraules d'amor o de fe.
(Tornada)
Sobre el ciment jo hi vaig gravar un nou cor
amb el teu nom, el meu nom i una data.
Potser en mil anys hi creixerà un nou bosc
i entre els seus troncs aquest cor serà un altre.
Serà un bon roure
serà un gran arbre
tot serà estrany, diferent
(Tornada)
Sé que algú els va tallar per a poder-ne fer
fulles de paper
on la gent ara escriu, jo que sé,
paraules d'amor o de fe.
Diu la gent que és absurd,
mai el trobaré, tot serà per res.
Ningú sap que aquell dia
tu i jo vam fer l'amor als seus peus.
El Bosque de Concreto
El otro día busqué tu nombre
en el tronco de aquel roble tan viejo,
testigo del deseo de los dos,
confidente silencioso entre los árboles.
Pero de ese roble ya no quedaba nada,
todo era extraño, diferente.
(Coro)
Serina, Serina... me robaron los recuerdos.
Serina, Serina... un viejo sueño de amor.
Los grandes árboles ya no estaban,
de los pequeños no quedaban ni ramas.
En ese bosque ahora todo es cemento,
confidente silencioso de sombras blancas.
Y de ese roble ya no quedaba nada,
todo era extraño, diferente.
Sé que alguien los cortó para poder hacer
hojas de papel
donde la gente ahora escribe, yo qué sé,
palabras de amor o de fe.
(Coro)
Sobre el cemento grabé un nuevo corazón
con tu nombre, mi nombre y una fecha.
Quizás en mil años crecerá un nuevo bosque
y entre sus troncos este corazón será otro.
Será un buen roble
será un gran árbol
todo será extraño, diferente.
(Coro)
Sé que alguien los cortó para poder hacer
hojas de papel
donde la gente ahora escribe, yo qué sé,
palabras de amor o de fe.
Dice la gente que es absurdo,
nunca lo encontraré, todo será en vano.
Nadie sabe que ese día
tú y yo hicimos el amor a sus pies.