No Et Vull Fer Mal
Ja era de nit, passejàven tu i jo,
antràven sols al món,
la part fosca d'un dia gris,
la gent, dormint, potser somiava
que eran herois
d'una vida d'aventures.
I tu i jo dos sers estranys
visquent la pesadilla viva
de sintir el mar quan ve a morir
sobre la sorra fina, crida!!!
Tu em vares dir dels teus somnis i pors,
jo et vaig atraure amb mi
a la sorra dels perdedors,
buscant, qui sap, l'escalfor humana
que del teu cos, tu em donaves tremolosa.
Però erem tu i jo, dos sers estranys ...
No et vull fer mal
no et vull fer mal
no et vull fer mal.
No Quiero Hacerte Daño
Era de noche, caminábamos tú y yo,
antraban solos en el mundo,
la parte oscura de un día gris,
la gente, durmiendo, quizás soñaba
que eran héroes
de una vida de aventuras.
Y tú y yo dos seres extraños
viviendo la pesadilla viva
de sentir el mar cuando viene a morir
sobre la arena fina, ¡grita!
Tú me contaste de tus sueños y miedos,
yo te atraje conmigo
a la arena de los perdedores,
buscando, quién sabe, el calor humano
que de tu cuerpo, tú me dabas temblorosa.
Pero éramos tú y yo, dos seres extraños ...
No quiero hacerte daño
no quiero hacerte daño
no quiero hacerte daño.