Het Huis Dat Tussen Rozen Stond
Als ik nu omkijk naar mijn kindertijd
Denk ik met heimwee aan die mooie tijd
Weg zijn mijn dromen
Want tussen bomen
Een tuin vol rozen
Stond toen ons huis
Waar ik voorheen die mooie treurwilg vond
Is nu een straat
Zodat het huis dat tussen rozen stond
Niet meer bestaat
Ik nam toen afscheid, maar met een traan
Ik kon niet geloven voor altijd te gaan
Die dag verdwenen zij voorgoed uit mijn leven
Ik hield me kranig
Maar was liever gebleven
Ze lachten en zeiden:
"Moet je daar nu om treuren
Want daar in de stad
Kan je toch niets gebeuren
Je vindt daar alles
Wat je hier bij ons nooit ziet
Al wat de stad je straks te bieden heeft
Vind je hier niet"
Toen ik die dag hier mijn leven begon
Liep ik verloren tussen steen en beton
Geen van mijn vrienden, die dit ooit zou begrijpen
Ze hadden geen reden om mij te benijden
Geen van mijn vrienden, die ik ooit uit kon leggen
Wat ik ze al die tijd, had willen zeggen
Er komt een dag, dat ik terug zal zijn
Wie weet wanneer
En op die dag, neem ik de eerste trein
Sta ik er weer
De jaren verstreken
En nu sta ik hier weer
Vergeefs nu op zoek naar mijn huis van weleer
Waar is nu alles
Waar zijn mijn bomen
Waar zijn mijn rozen
En waar zijn mijn dromen
Ik vind geen spoor van mijn vroegere vrienden
Ik zoek naar mijn huis
Maar ik kan het niet vinden
Waar ik voorheen die mooie treurwilg vond
Is nu een straat
Zodat het huis dat tussen rozen stond
Niet meer bestaat
Wie zegt het mij
Waar is het nu
Wie weet
Waar is het nu
Waar is mijn huis
Wie weet
Waar is mijn huis
Wie weet
Waar is mijn huis
Wie weet.
Toe, zeg het mij
La casa que se encontraba entre las rosas
Ahora, cuando miro hacia atrás a mi infancia
Creo que nostálgico de ese hermoso momento
Mis sueños se han ido
Porque entre árboles
Un jardín lleno de rosas
Estaba de pie cuando nuestra casa
Donde solía encontrar ese hermoso sauce llorón
Es ahora una calle
Para que la casa que estaba entre rosas
Ya no existe
Me despedí entonces, pero con una lágrima
No podía creer que fuera para siempre
Ese día desaparecieron de mi vida para siempre
Me mantuve loca
Pero habría preferido quedarse
Se rieron y dijeron
¿Deberías llorar por eso ahora?
Porque allí en la ciudad
¿No puede pasarte nada?
Encontrarás todo allí
Lo que nunca ves aquí con nosotros
Todo lo que la ciudad tiene para ofrecerte
Usted no encontrará aquí
Cuando empecé mi vida aquí ese día
Me perdí entre piedra y hormigón
Ninguno de mis amigos que alguna vez entendería esto
No tenían razón para envidiarme
Ninguno de mis amigos que jamás podría explicar
Lo que quería decirles todo el tiempo
Llegará un día en que volveré
Quién sabe cuándo
Y ese día, tomo el primer tren
¿Estoy allí otra vez?
Pasaron los años
Y ahora estoy aquí de nuevo
En vano ahora buscando mi casa de antaño
¿Dónde está todo ahora?
¿Dónde están mis árboles?
¿Dónde están mis rosas?
¿Y dónde están mis sueños?
No puedo encontrar rastros de mis antiguos amigos
Buscando mi casa
Pero no puedo encontrarlo
Donde solía encontrar ese hermoso sauce llorón
Es ahora una calle
Para que la casa que estaba entre rosas
Ya no existe
¿Quién me dice?
¿Dónde está ahora?
¿Quién sabe?
¿Dónde está ahora?
¿Dónde está mi casa?
¿Quién sabe?
¿Dónde está mi casa?
¿Quién sabe?
¿Dónde está mi casa?
¿Quién sabe?
Vamos, dímelo