395px

Bij de begrafenis van mijn grootmoeder

Sanseverino

À l'enterrement de ma grand-mère

Dans les deux premiers arrivés l'un était venu sans faire exprès
Né dans un hôpital en grève, dans sa galette y avait pas de fèves.
C'est pas qu'il était malchanceux, ni qu'il était très malheureux,
Ses lunettes en plastique marron lui faisaient un peu une tête de con!
L'autre avait l'air d'un bon nervi , assez gentil mais ahuri,
Avec ses mocassins d'indien, son costume clair et son pépin,
Il devait sûrement s'appeler Machin, Saturnin ou bien Alain,
Son air sympa mais pas très clair le faisait ressembler à Tony Blair!

REFRAIN:
À l'enterrement de ma grand-mère, on marchait tous vers le cimetière,
On n'enterre pas les gens,
On n'enterre pas les gens
Ni dans les rues ni dans les champs!

Derrière eux y avait des parents, je sais pas si ils avaient des enfants,
Petit, lui il voulait un chien ou un cousin américain,
Mais chez eux y avait pas de jardin, alors il a eu un frangin
Son visage triste et ses yeux mous lui faisaient un genre de tête de gnou!
Il était flanqué de sa femme qui ressemblait à Jean-Claude Van Damme,
Elle était carrée comme un cake et tout le carnaval de Dunkerque n'était pas plus maquillé qu'elle,
Le fond de teint et les fausses Chanel lui donnaient cet air dégourdi d'un mercenaire travesti!

REFRAIN

A la fin de cet enterrement on s'est retrouvé dans le restaurant
D'un mec qui nous à parlé d'elle, des soirs où elle était si triste,
Qu'elle buvait douze apéritifs avant de rentrer pleurer chez elle,
C'est le cancer et la chimio qui l'ont niqué: paix à ses os.
Tous ces gens qu'étaient venus la voir
Une dernière fois au crématoire c'était ces copains du quartier,
Eux savaient qu'elle avait voté Mitterrand parce qu'il était beau et c'était le roi du banjo,
Sa tête de fouine lui donnait l'air… le même air, que ma grand-mère!!!

À l'enterrement de ma grand-mère, on marchait tous vers le cimetière,
On n'enterre pas les gens,
On n'enterre pas les gens
Ni dans les rues ni dans les champs!
Oh j'ai oublié Freddy Mercury!!!
Chacun son Yves Mourousi chacun son Freddy Mercury!!!

Vous êtes de la famille? Ben pourquoi vous pleurez?
J'entends des trucs, partout… je suis devenu complètement fou!
C'est plus comme avant alors quand on allait bouffer chez elle et tout?
On va plus la revoir?
Bon… elle est partie…

Bij de begrafenis van mijn grootmoeder

In de eerste twee die arriveerden, was er eentje die per ongeluk kwam
Geboren in een ziekenhuis in staking, in zijn taart zat geen boon.
Het was niet dat hij pech had, of dat hij heel ongelukkig was,
Zijn bruine plastic bril gaf hem een beetje een domme kop!
De ander leek een goede kerel, best vriendelijk maar wat verward,
Met zijn indianen mocassins, zijn lichte pak en zijn pech,
Hij heette vast Machin, Saturnin of misschien Alain,
Zijn vriendelijke maar niet zo heldere blik deed hem op Tony Blair lijken!

REFREIN:
Bij de begrafenis van mijn grootmoeder, liepen we allemaal naar het kerkhof,
We begraven geen mensen,
We begraven geen mensen
Niet op straat en niet in de velden!

Achter hen stonden familieleden, ik weet niet of ze kinderen hadden,
Klein, hij wilde een hond of een Amerikaanse neef,
Maar bij hen was er geen tuin, dus kreeg hij een broertje,
Zijn treurige gezicht en zijn slappe ogen gaven hem een soort van gnoe-kop!
Hij stond naast zijn vrouw die leek op Jean-Claude Van Damme,
Ze was zo vierkant als een cake en het hele carnaval van Duinkerke was niet meer opgemaakt dan zij,
De foundation en de neppe Chanel gaven haar die nonchalante uitstraling van een verklede huurling!

REFREIN

Aan het eind van deze begrafenis kwamen we samen in het restaurant
Van een man die ons over haar vertelde, over de avonden waarop ze zo verdrietig was,
Dat ze twaalf aperitieven dronk voordat ze huilend naar huis ging,
Het was de kanker en de chemo die haar kapot maakten: rust in haar botten.
Al die mensen die gekomen waren om haar
Een laatste keer te zien in het crematorium waren die vrienden uit de buurt,
Zij wisten dat ze op Mitterrand had gestemd omdat hij knap was en de koning van de banjo was,
Haar wezelachtige hoofd gaf haar dezelfde blik… als mijn grootmoeder!!!

Bij de begrafenis van mijn grootmoeder, liepen we allemaal naar het kerkhof,
We begraven geen mensen,
We begraven geen mensen
Niet op straat en niet in de velden!
Oh, ik ben Freddy Mercury vergeten!!!
Iedereen zijn eigen Yves Mourousi, iedereen zijn eigen Freddy Mercury!!!

Jullie zijn familie? Waarom huilen jullie dan?
Ik hoor overal dingen… ik ben helemaal gek geworden!
Het is niet meer zoals vroeger toen we bij haar gingen eten en zo?
Zien we haar niet meer terug?
Nou… ze is weg…