Simple Twist of Fate
They sat together in the park
As the evening sky grew dark
She looked at him and he felt a spark tingle to his bones
It was then he felt alone and wished he’d gone straight
And watched out for a simple twist of fate
They walked alone by the old canal
A little confused, I remember well
And stopped into a strange hotel with a neon burning bright
He felt the heat of the night hit him like a freight train
Moving with a simple twist of fate
A saxophone someplace far off played
As she was walking on by the arcade
As the light busts through a beat up shade where he was waking up
She dropped a coin into the cup of a blind man at the gate
And forgot about a simple twist of fate
He woke up, the room was bare
He didn’t see her anywhere
He told himself he didn’t care, pushed the window open wide
Felt an emptiness inside to which he just could not relate
Brought on by a simple twist of fate
He hears the ticking of the clocks
And walks along with a parrot that talks
Hunts her down by the waterfront docks where the sailors all come in
Maybe she’ll pick him out again; how long must he wait?
One more time for a simple twist of fate
Now people tell me it’s a sin
To know and feel too much within
I still believe she was my twin but I lost the ring
She was born in spring but I was born too late
Blame it on a simple twist of fate
Eenvoudige Wending van het Lot
Ze zaten samen in het park
Terwijl de avondlucht donkerder werd
Ze keek naar hem en hij voelde een vonk tintelen in zijn botten
Het was toen dat hij zich alleen voelde en wenste dat hij recht had gegaan
En had opgelet voor een eenvoudige wending van het lot
Ze wandelden alleen langs het oude kanaal
Een beetje verward, ik herinner het me goed
En stopten in een vreemd hotel met een neonlicht dat fel brandde
Hij voelde de hitte van de nacht hem raken als een goederentrein
Bewegend met een eenvoudige wending van het lot
Een saxofoon speelde ergens ver weg
Terwijl ze langs de arcade liep
Terwijl het licht door een versleten gordijn brak waar hij wakker werd
Ze liet een munt vallen in de beker van een blinde man bij de poort
En vergat een eenvoudige wending van het lot
Hij werd wakker, de kamer was leeg
Hij zag haar nergens
Hij vertelde zichzelf dat het hem niet kon schelen, duwde het raam wijd open
Voelde een leegte van binnen waar hij gewoon niet mee kon omgaan
Veroorzaakt door een eenvoudige wending van het lot
Hij hoort het tikken van de klokken
En loopt samen met een pratende papegaai
Zoekt haar op bij de haven waar de zeelieden allemaal binnenkomen
Misschien herkent ze hem weer; hoe lang moet hij wachten?
Nog één keer voor een eenvoudige wending van het lot
Nu zeggen mensen dat het een zonde is
Om te veel te weten en te voelen van binnen
Ik geloof nog steeds dat ze mijn tweeling was, maar ik verloor de ring
Ze werd geboren in de lente, maar ik werd te laat geboren
Geef het de schuld van een eenvoudige wending van het lot