Atlantide
Io vorrei darti la mia parola
Dirti non vedo l'ora
Dimenticarmi tutto quanto
Io vorrei dirti che non ho voce
Per non dover parlare
Che non so scegliere più
Uscivo fuori casa con le ossa distrutte
La mente innamorata, ma di cose astratte
Ora non so che fare
Non so più dove andare
Mi devo abituare
Ero persa in un vortice
Come chiusa in un margine
Ti chiedevo le favole
Come il mare di Atlantide
Ho paura e lo ammetto
Sono mesi che aspetto
Adesso cambio direzione
Ma non cambio l'intenzione
Non ho niente da dire
Voglio uscire dal margine
Però prova a capire
Quanto male fa andarsene
Sarà lì che ti aspetto
Da un'altra parte del mondo
Adesso cambio direzione
Ma non cambio l'intenzione
Sono solo più di corsa con le mani nella tasca
E le tue chiavi sempre in borsa
Ma dai, non voltarti anche stavolta
Nei tuoi occhi vedo tutto, non mi serve di più
Io continuo a chiedermi se sono io che sbaglio
Se ho perso tempo e non ti ho dedicato tutto
Ma adesso so che fare
So dove andare
Mi devo abituare
Ero persa in un vortice
Come chiusa in un margine
Ti chiedevo le favole
Come il mare di Atlantide
Ho paura e lo ammetto
Sono mesi che aspetto
Adesso cambio direzione
Ma non cambio l'intenzione
Non ho niente da dire
Voglio uscire dal margine
Però prova a capire
Quanto male fa andarsene
Sarà lì che ti aspetto
Da un'altra parte del mondo
Adesso cambio direzione
Ma non cambio l'intenzione
Atlantis
Ik zou je mijn woord willen geven
Zeggen dat ik niet kan wachten
Om alles te vergeten
Ik zou je willen zeggen dat ik geen stem heb
Om niet te hoeven praten
Dat ik niet meer kan kiezen
Ik ging naar buiten met gebroken botten
De geest verliefd, maar op abstracte dingen
Nu weet ik niet wat te doen
Ik weet niet meer waarheen te gaan
Ik moet eraan wennen
Ik was verloren in een draaikolk
Als opgesloten in een rand
Ik vroeg je om sprookjes
Als de zee van Atlantis
Ik ben bang en ik geef het toe
Ik wacht al maanden
Nu verander ik van richting
Maar ik verander de intentie niet
Ik heb niets te zeggen
Ik wil uit de rand komen
Maar probeer te begrijpen
Hoeveel pijn het doet om weg te gaan
Daar zal ik op je wachten
Aan de andere kant van de wereld
Nu verander ik van richting
Maar ik verander de intentie niet
Ik ben alleen maar sneller met mijn handen in mijn zakken
En jouw sleutels altijd in mijn tas
Maar kom op, draai je deze keer niet om
In jouw ogen zie ik alles, ik heb niet meer nodig
Ik blijf me afvragen of ik het ben die het fout doet
Of ik tijd heb verspild en je niet alles heb gegeven
Maar nu weet ik wat te doen
Ik weet waarheen te gaan
Ik moet eraan wennen
Ik was verloren in een draaikolk
Als opgesloten in een rand
Ik vroeg je om sprookjes
Als de zee van Atlantis
Ik ben bang en ik geef het toe
Ik wacht al maanden
Nu verander ik van richting
Maar ik verander de intentie niet
Ik heb niets te zeggen
Ik wil uit de rand komen
Maar probeer te begrijpen
Hoeveel pijn het doet om weg te gaan
Daar zal ik op je wachten
Aan de andere kant van de wereld
Nu verander ik van richting
Maar ik verander de intentie niet