Rotting Raven's Blood
Rotting Raven's Blood
The Stench of Darkness
From a kingdom that unveiled it's gate
Through the putrid flesh
Sucking the force of death
From around the white bones
When the black feathers are forever gone
Swept away by the northwind
The wings that now bear the epitaph of life
In runes carved on dead flesh by the maggots
Towards the cadaverous gate awaiting to be unlocked
By a key cast in silver of our grievance
All remains silent on this winter funeral night
When the lifeless onyx eyes reflect the starless sky
Glance of a passage to solitary awaiting throne
A skull on a sceptre and a jewel-adorned crown
Rotting Raven's Blood
Trickles onto the snow
To consummate the cycle of life and death
Inside this pentagram
Rotte Ravenbloed
Rotte Ravenbloed
De Stank van Duisternis
Uit een koninkrijk dat zijn poort onthulde
Door het verrotte vlees
Het zuigt de kracht van de dood
Vanom de witte botten
Wanneer de zwarte veren voor altijd verdwenen zijn
Weggeblazen door de noordenwind
De vleugels die nu de epitaaf van het leven dragen
In runen gekerfd op dood vlees door de maden
Naar de cadaverachtige poort die wacht om ontgrendeld te worden
Door een sleutel gegoten in zilver van onze grief
Alles blijft stil op deze winterse begrafenisnacht
Wanneer de levenloze onyx ogen de sterloze lucht reflecteren
Blik op een doorgang naar de eenzame wachtende troon
Een schedel op een scepter en een juweelversierde kroon
Rotte Ravenbloed
Druppelt op de sneeuw
Om de cyclus van leven en dood te voltooien
Binnen dit pentagram