Lucifer
もういきることさえゆるされずあきらめかけていた
Mou ikiru kotosae yurusarezu akiramekaketeita
ふとうめいなあめにうたれながらぼくはひとりそらをみあげている
Futoumei na ame ni utare nagara boku wa hitori sora wo miageteiru
たいようまでぼくをみすてたの？かなしみにそまるしろいへやのなかで
Taiyou made boku wo misuteta no? kanashimi ni somaru shiroi heya no naka de
あたたかなひざしにはじめて[し]をいしきした
Atatakana hizashi ni hajimete [shi] wo ishiki shita
あかくそまりゆくひだりてをにくむかなしみ
Akaku somari yuku hidarite wo nikumu kanashimi
うすべにのはながまうこのよるに
Usubeni no hana ga mau kono yoru ni
であいはやさしいかぜがふくうつくしいじゅうがあふれるまち
Deai wa yasashii kaze ga fuku utsukushii ju ga afureru machi
ふたりごぜんこもれびにぬれもうもくなこいがまくをあけた
Futari gouzen komorebi ni nure moumoku na koi ga maku wo aketa
やさしさのなかではじめてやすらぎにふれた
Yasashisa n naka de hajimete yasuragi ni fureta
いきていくつよさとよろこびをおしえてくれたね
Ikite iku tsuyosa to yorokobi wo oshietekureta ne
しろいへやでふたりだきあったぬくもりにぼくはすこしふるえていたよ
Shiroi heya de futari daki atta nukumori ni boku wa sukoshi furueteita yo
はじめてみせたなみだにきみはやさしさとあいでつつみこんでくれたね
Hajimete miseta namida ni kimi wa yasashisa to ai de tsutsumikon de kureta ne
[いかないであとすこしだけせめてこのよるがあけるまで
[ikanai de ato sukoshi dake semete kono no yoru ga akakeru made
ぬれるくちびるにからめてしたでなぞるよわさがただせつなくて]
Nureru kuchibiru ni karamete shita de na zoru yowasa ga tada setsunakute]
[りべつ]のよかんをつめたいげんじつとざんこくな
[ribetsu] no yokan wo tsumetai genjitsu to zankoku na
けつまつをいつもつれてくるけど
Ketsumatsu wo itsu mo tsurete kuru kedo
しろいへやにふりかえればきみが
Shiroi heya ni furikaereba kimi ga
なみだめでぼくにわらいかけるけれど
Namida me de boku ni waraikakeru keredo
いまのぼくはもうきみのすがたをみるどに
Ima no boku wa mou kimi no sugata wo miru do ni
ただいたいたしくてひとみをふせてしまう
Tada itaitashikute hitomi wo fuseteshi mou
もうすこしぼくにやさしさがあればきみはこんなにも
Mou sukoshi boku ni yasashisa ga areba kimi wa konna ni mo
にがしまわずにいきていけたのにね
Nigashimazu ni ikite iketa no ni ne
ぼくにであわなければしあわせなかていのままでいられたのに
Boku ni deawanakureba shiwase na katei no mama de irareta no ni
なぜきみのやさしさをぼくは[うらぎり]つづけたのだろう
Naze kimi no yasashisa wo boku wa [uragiri] tsuduketa no darou
あんなにもいとしいあえたひびははかなくて
Anna ni mo itoshi aeta hibi wa hakanakute
きみのたさしさにきみのむくもりのふれたいよ
Kimi no tasashisa ni kimi no mukumori no furetai yo
もしもきみがぼくをゆるしてくれるのならこのいのちさえおしくない
Moshi mo kimi ga boku wa yurushitekureru no nara kono inochi sae oshikunai
[さよなら]とつげるきみのほそいゆびさきが
[sayonara] to tsugeru kimi no hosoi yubisaki ga
ぼくをくるわせるながしなみだがいたすぎて
Boku wo kuruwaseru nagashi namida ga itasugite
ひとはなぜしにゆくすがたにしんじつのあいをしるのだろう
Hito wa naze shi ni yuku sugata ni shinjitsu no ai wo shiru no darou
きみはもうにどとひとみをさますことも
Kimi wa mou nido to hitomi wo samasu koto mo
Lucifer
Al zelfs het leven is me niet meer toegestaan, ik was aan het opgeven
Terwijl ik door de onzichtbare regen word geraakt, kijk ik alleen naar de lucht
Heeft de zon me ook verlaten? In de witte kamer, doordrenkt van verdriet
Voelde ik voor het eerst de warmte van de zon
De linkse hand, die ik haat, kleurt rood van verdriet
In deze nacht waarin de lichtroze bloemen dansen
De ontmoeting is een mooie stad waar een zachte bries waait
Twee mensen, nat van het ochtendgloren, hebben de gordijnen van de liefde geopend
In de vriendelijkheid voelde ik voor het eerst de rust
Je leerde me de vreugde en de schoonheid van het leven
In de witte kamer omhelsden we elkaar, ik trilde een beetje van de warmte
Je omhulde mijn eerste tranen met vriendelijkheid en liefde
[Blijf alsjeblieft nog even, tot deze nacht voorbij is
Met natte lippen strijk ik over je zwakte, het is zo pijnlijk]
De voorgevoelens van [afscheid] brengen altijd de wrede
Eindes met zich mee, maar
Als ik terugkijk in de witte kamer, zie ik je
Met tranen in je ogen lach je naar me, maar
Nu kan ik je niet meer onder ogen komen
Ik moet mijn ogen neerslaan van de pijn
Als ik nog iets meer vriendelijkheid had, zou je niet zo
Bitter hoeven te leven, weet je
Als ik je nooit had ontmoet, had ik gelukkig kunnen blijven in mijn gezin
Waarom blijf ik jouw vriendelijkheid [verraden]?
Die dagen waarin we zo dierbaar waren, zijn zo vluchtig
Ik wil je aanraken, je warmte voelen
Als je me zou vergeven, zou ik zelfs mijn leven niet meer betreuren
Je dunne vingertoppen die me [vaarwel] zeggen
Verwarren me, de tranen stromen te pijnlijk
Waarom leert de mens de ware liefde pas in de dood?
Je opent je ogen nooit meer.