I Don't Believe In Heroes Anymore
When I was a little kid
Robin Hood patrolled the wood
With feats too brave and daring to believe
And in the dark of summer nights
Sir Gallahad was all I had
To show what strength and purity should be
The heroes I read about
What a man should be
The heroes I dreamed about
Were all replaced by me
I fought the villains, saved the maids, and turned the tide of war
But now I'm all grown up
I don't believe in heroes anymore
When I was a boy of ten
JFK had shown the way
To push the Russians back from firing range
And in my teens a man called Che
Spread word of Marx and Mao to say
The world must change through harsh and violent means
I sat before my TV set and watched my heroes die
I read the rags and papers showing proof my heroes lied
With early death their only wreath to pass through Heaven's door
I see their contradictions, and I don't believe in heroes anymore
Oh to just be naive
To live in a dream
To have someone to believe
Oh why can't life be clean?
To just win one for the team
It's not as simple as it seems
When I left the college scene
We made our peace out in the East
And scratched the countless dead on polished walls
And now I hear the country cry
For good 'ol days when flags were raised
And God was on our side against them all
I wonder why the heroes we clamor for
Are men from past romance
The heroes who we gather for
Perform a puppets dance
We're fools if we can't see the fools
Who fooled us all before
Except when I read books and dream
I don't believe in heroes anymore
Ik Geloof Niet Meer In Helden
Toen ik een klein kind was
Patrouilleerde Robin Hood door het bos
Met daden te moedig en gedurfd om te geloven
En in de duisternis van zomernachten
Was Sir Galahad alles wat ik had
Om te laten zien wat kracht en puurheid zou moeten zijn
De helden waar ik over las
Wat een man zou moeten zijn
De helden waar ik over droomde
Zijn allemaal door mij vervangen
Ik vocht tegen de schurken, redde de maagden, en keerde de oorlog
Maar nu ben ik volwassen
Ik geloof niet meer in helden
Toen ik een jongen van tien was
Had JFK de weg gewezen
Om de Russen terug te dringen van het schietbereik
En in mijn tienerjaren was er een man genaamd Che
Die het woord van Marx en Mao verspreidde om te zeggen
De wereld moet veranderen door harde en gewelddadige middelen
Ik zat voor mijn tv en zag mijn helden sterven
Ik las de kranten en tijdschriften die bewijs toonden dat mijn helden loegen
Met een vroege dood als hun enige krans om door de hemelpoort te gaan
Ik zie hun tegenstrijdigheden, en ik geloof niet meer in helden
Oh, om gewoon naïef te zijn
Om in een droom te leven
Om iemand te hebben om in te geloven
Oh, waarom kan het leven niet schoon zijn?
Om gewoon één voor het team te winnen
Het is niet zo simpel als het lijkt
Toen ik de universiteit verliet
Sloten we vrede in het Oosten
En krasten de talloze doden op gepolijste muren
En nu hoor ik het land schreeuwen
Voor de goede oude tijd toen de vlaggen werden geheven
En God aan onze kant stond tegen hen allemaal
Ik vraag me af waarom de helden waar we om schreeuwen
Mannen uit het verleden zijn
De helden waarvoor we samenkomen
Voeren een marionettendans op
We zijn dwazen als we de dwazen niet kunnen zien
Die ons allemaal eerder voor de gek hielden
Behalve wanneer ik boeken lees en droom
Geloof ik niet meer in helden