O Espaço Entre As Coisas
Deixei o sangue secar por mais de um mês
E nunca iria parar
Seu sol é forte, mas só sabe queimar
Um lado de cada vez
Você é o sumo que corrompe meu ar
E borboleta infantil
Eu tô no lixo entre o café e o jantar
Que você não engoliu
Eu quero paz, mas eu não quero descanso
Nem macular seu mundo de concreto e sal
Correndo atrás do que eu não quero alcançar
Entre um vagão e o outro existe um vão
Inutilmente você insiste em zombar
Da primavera febril
Mas sabe bem como é difícil andar
Com cacos de vidro nos pés
Contra o bem e o mal
Contra o quê, tanto faz
No abstrato real ninguém é triste ou feliz
Pois não há como se estar onde não se existe
Na fila dos que não esperam nada
Na fila dos desesperados
No espaço entre as coisas
No espaço
Entre
As coisas
Entre no espaço entre as coisas
Deixei o sangue secar por mais de um mês
Um lado de cada vez
De Ruimte Tussen de Dingen
Ik liet het bloed meer dan een maand drogen
En het zou nooit stoppen
Jouw zon is sterk, maar weet alleen te branden
Aan één kant tegelijk
Jij bent de sap die mijn lucht bederft
En kinderachtige vlinder
Ik zit in de vuilnis tussen de koffie en het avondeten
Dat je niet hebt doorgeslikt
Ik wil vrede, maar ik wil geen rust
Of jouw wereld van beton en zout bezoedelen
Achter iets aan dat ik niet wil bereiken
Tussen de ene wagon en de andere is er een opening
Jij blijft maar spotten
Met de koortsachtige lente
Maar je weet goed hoe moeilijk het is om te lopen
Met glasscherven onder je voeten
Tegen goed en kwaad
Tegen wat, maakt niet uit
In het abstracte echte is niemand verdrietig of blij
Want er is geen manier om te zijn waar je niet bestaat
In de rij van degenen die niets verwachten
In de rij van de wanhopigen
In de ruimte tussen de dingen
In de ruimte
Tussen
De dingen
Stap in de ruimte tussen de dingen
Ik liet het bloed meer dan een maand drogen
Aan één kant tegelijk