O Passado é um País Distante
O passado é um país distante
que distante é a sombra da voz
o passado é a verdade contada
por outro de nós
Estranho som
o da memória a recordar
ao longe reconheço a casa
e a língua familiar
estranho, o som da língua
na frase famailiar
o mar
galgou numa outra língua, o mar
nunca será demais lembrar
é um outro olhar para outro olhar
Estranha sombra
a que por vezes cobre o olhar
dir-se-ia que escurece só
p´ra então iluminar
as sombras a retalho
na face familiar
o mar
galgou por sobre a sombra, o mar
nunca será demais lembrar
é um outro olhar para outro olhar
Estranho sono
o que nos faz rememorar
na rua paralela o passo
outrora familiar
há casas tão mudadas
na rua familiar
o mar
galgou por sobre a rua, o mar
nunca será demais lembrar
é um outro olhar para outro olhar
Het Verleden is een Verre Land
Het verleden is een ver land
waar de schaduw van de stem zo ver is
het verleden is de waarheid verteld
door een ander van ons
Vreemd geluid
het van de herinnering die terugroept
in de verte herken ik het huis
en de vertrouwde taal
vreemd, het geluid van de taal
in de vertrouwde zin
de zee
overstak in een andere taal, de zee
het is nooit te veel om te herinneren
het is een andere blik op een andere blik
Vreemde schaduw
die soms de blik bedekt
je zou zeggen dat het alleen verduistert
om dan te verlichten
de schaduwen in stukken
op het vertrouwde gezicht
de zee
overstak over de schaduw, de zee
het is nooit te veel om te herinneren
het is een andere blik op een andere blik
Vreemde slaap
die ons doet herinneren
op de parallelle straat de stap
vroeger zo vertrouwd
er zijn huizen zo veranderd
in de vertrouwde straat
de zee
overstak over de straat, de zee
het is nooit te veel om te herinneren
het is een andere blik op een andere blik