395px

Korrel van dezelfde molen

Sérgio Godinho

Grão da Mesma Mó

Não sei se estão a ver aqueles dias
Em que não acontece nada sem ser o que aconteceu e o que não aconteceu
E do nada há uma luz que se acende
Não se sabe se vem de fora ou se vem de dentro
Apareceu

E dentro da porção da tua vida, é a ti
Que cabe o não trocar nenhum futuro pelo presente
O fazer face a face que se teve até ali
Ausente, presente

Vê lá o que fazes, há tanto a fazer
Fazes que fazes ou pões sementes a crescer?
Precisas de água
Terra também
Ventos cruzados e o sol e a chuva que os detém
Vivida a planta
Refeita a casa
É o espaço em branco
Tempo de o escrever e abrir asa
E a linha funda, na palma da mão
Desenha o tempo então
Desenha o tempo então

Mas há linhas de água que cruzas sem sequer notares
E oh, estás no deserto
E talvez no oásis, se o olhares
E não há mal, e não há bem
Que não te venha incomodar
Vale esse valor?
É para vender ou comprar?

Mas hoje questões éticas?
Agora?
Por favor
Que te iam prescrever
A tal receita para a dor
Vais ter que reciclar
O muito frio e o muito quente
Ausente
Presente

Vê lá o que fazes, há tanto a fazer
Fazes que fazes
Ou pões sementes a crescer?
E a linha funda, na palma da mão
Desenha o tempo então
Desenha o tempo então

Um curto espaço de tempo
Vais preenchê-lo
Com o frio da morte morrida
Ou o calor da vida vivida?
Não queiras ser nem um exemplo
Nem um mau exemplo
Por si só
Há dias em que é grão da mesma mó

E a senha já tirada
Já tardia do doente
Dez lugares atrás
E pouco a pouco à frente
E cada um falar-te das histórias da sua vida
Feliz, dorida

Vê lá o que fazes
Há tanto a fazer
Fazes que fazes
Ou pões sementes a crescer?
Precisas de água
Terra também
Ventos cruzados
E o sol e a chuva que os detém
Vivida a planta
Refeita a casa
E espaço em branco
Tempo de o escrever e abrir asa
E a linha funda, na palma da mão
Desenha o tempo então
Desenha o tempo então

E explicaram-te em botânica
Uma espécie que não muda a flor do fatalismo
Está feito
E se até dá jeito alterar
Só por hoje o amanhã
Melhor é transfigurar o amanhã com todo o hoje
E as palavras tornam-se esparsas
Assumes
Fazes que disfarças
Escolhes paixões
Ciúmes
Tragédias e farsas
E faças o que faças
Por vales e cumes
Encontras-te a sós, só
Grão a grão
Acompanhado e só
Grão da mesma mó
Grão da mesma mó
Grão da mesma mó
Grão da mesma mó

Korrel van dezelfde molen

Ik weet niet of jullie die dagen zien
Waarin er niets gebeurt behalve wat is gebeurd en wat niet is gebeurd
En uit het niets gaat er een licht aan
Je weet niet of het van buiten of van binnen komt
Het verscheen

En in het deel van jouw leven, ben jij het
Die geen enkel toekomstbeeld voor het heden moet ruilen
Het maakt niet uit hoe je het tot nu toe hebt gehad
Afwezig, aanwezig

Let op wat je doet, er is zoveel te doen
Doe je wat je doet of laat je zaadjes groeien?
Je hebt water nodig
En aarde ook
Kruisende winden en de zon en de regen die hen tegenhouden
De plant beleefd
Het huis herbouwd
Het is de blanco ruimte
Tijd om te schrijven en de vleugels te openen
En de diepe lijn, in de palm van je hand
Tekent dan de tijd
Tekent dan de tijd

Maar er zijn waterstromen die je kruist zonder het te merken
En oh, je bent in de woestijn
En misschien in de oase, als je kijkt
En er is geen kwaad, en er is geen goed
Dat jou niet komt storen
Is die waarde het waard?
Is het om te verkopen of kopen?

Maar vandaag, ethische kwesties?
Nu?
Alsjeblieft
Je zou het voorgeschreven krijgen
Dat recept voor de pijn
Je zult moeten recyclen
De enorme kou en de grote hitte
Afwezig
Aanwezig

Let op wat je doet, er is zoveel te doen
Doe je wat je doet
Of laat je zaadjes groeien?
En de diepe lijn, in de palm van je hand
Tekent dan de tijd
Tekent dan de tijd

Een korte tijd
Zal je vullen
Met de kou van de dode dood
Of de hitte van het beleven van het leven?
Wil je geen voorbeeld zijn
Of een slecht voorbeeld
Op zichzelf
Zijn er dagen dat het korrel van dezelfde molen is

En het wachtwoord is al getrokken
Al laat, van de zieke
Tien plekken terug
En langzaam vooruit
En ieder vertelt je de verhalen van zijn leven
Gelukkig, pijnlijk

Let op wat je doet
Er is zoveel te doen
Doe je wat je doet
Of laat je zaadjes groeien?
Je hebt water nodig
En aarde ook
Kruisende winden
En de zon en de regen die hen tegenhouden
De plant beleefd
Het huis herbouwd
En blanco ruimte
Tijd om te schrijven en de vleugels te openen
En de diepe lijn, in de palm van je hand
Tekent dan de tijd
Tekent dan de tijd

En ze legden je in de botanica uit
Een soort die de bloem van fatalisme niet verandert
Het is gebeurd
En als het zelfs handig is om te veranderen
Slechts voor vandaag, de morgen
Is het beter om de morgen te transfigurerend met heel de vandaag
En de woorden worden spaarzaam
Je neemt aan
Je doet alsof
Je kiest voor passies
Jaloezieën
Tragedies en farcen
En wat je ook doet
Door valleien en toppen
Vind je jezelf alleen, gewoon
Korrel voor korrel
Vergezeld en alleen
Korrel van dezelfde molen
Korrel van dezelfde molen
Korrel van dezelfde molen
Korrel van dezelfde molen

Escrita por: Sérgio Godinho, David Fonseca