De economen van 't jaar nul
Zo'n vijf en een half jaar nu geleden
No nonsense en geen flauwekul
Kwamen ze stijlvol aangetreden:
De economen van 't jaar nul
D'r was er een heel arrogant
En die riep: "Ik red het land"
En iedereen dacht: "Nou, hij kan 't"
Al is 'ie wel wat irritant
Die dunne zwaarbebrilde knul;
Die econoom van het jaar nul
"Terug, terug, terug, terug..."
"Tekort, tekort, tekort, tekort..."
"Terug, terug, terug, terug..."
Tot je er stapelgek van wordt!
Het volk werd danig opgevreeen
Met boekhoudkundig dor gelul
't Leek ook eerst zinnig wat ze deejen
De economen van het jaar nul
Aan alles hingen zij een prijs
't Leek een boekhoudkundig paradijs
Maar 't viscircuit bleek plotseling grijs
Het was een rotzooi bij het onderwijs
Eerst Braks, toen Deetman, bleek een prul:
De economen van het jaar nul
"Schuld, schuld, boetekleed, schuld..."
"Excuus, excuus, excuus..."
"Geduld, geduld, geduld"
Daar staan ze nu met hun IQ's!
Ze zouden het volk wel even redden
Als academicus met bul
Maar gaan de tijd in, durf ik te wedden
Als de economen van het jaar nul
Zo'n vijf-en-een-half jaar nu geleden
No nonsense, nee, geen flauwekul
Kwamen ze met hersens aangetreden
Maar van gevoelens geen benul
Los economistas del año cero
Hace unos cinco años y medio
Sin tonterías ni tonterías
Llegaron elegantemente:
Los economistas del año cero
Uno de ellos era muy arrogante
Y gritaba: 'Voy a salvar al país'
Y todos pensaban: 'Bueno, él puede hacerlo'
Aunque es un poco irritante
Ese flaco con lentes pesados;
Ese economista del año cero
'Regresen, regresen, regresen, regresen...'
'Déficit, déficit, déficit, déficit...'
'Regresen, regresen, regresen, regresen...'
¡Hasta volverse locos de remate!
El pueblo fue engañado
Con un aburrido discurso contable
Al principio parecía sensato lo que hacían
Los economistas del año cero
Le ponían precio a todo
Parecía un paraíso contable
Pero el circuito de peces de repente se volvió gris
Fue un desastre en la educación
Primero Braks, luego Deetman, resultaron ser un fracaso:
Los economistas del año cero
'Deuda, deuda, arrepentimiento, deuda...'
'Excusa, excusa, excusa...'
'Paciencia, paciencia, paciencia'
¡Ahí están ahora con sus coeficientes intelectuales!
Pensaban que salvarían al pueblo
Como académicos con títulos
Pero con el tiempo, me atrevo a apostar
Como los economistas del año cero
Hace unos cinco años y medio
Sin tonterías, no, ninguna tontería
Llegaron con sus cerebros
Pero sin la menor idea de sentimientos